Są słowa takie...

[Waclaw Fibrol]

są słowa, które mocno bolą
i takie, które goją rany
są powiedziane ze złą wolą
lub potok płynie ich wezbrany

takie,co kleją się do ucha
i takie, które brudzą mury
jednych się nie da dłużej słuchać
w innych od dawna świecą dziury

słowa salonów i ulicy
i puste słowa w pustosłowiach
wypowiadane po próżnicy
i mądre słowa, jak w przysłowiach

bywają słowa niepojęte
bo nikt wyjaśnić ich nie umie
kiedyś od obcych były wzięte
dziś naciągane są, jak z gumy

są słowa rzadkie oraz liczne
są tak, jak myśli uczesane
czasem są gładkie oraz śliczne
w nie często kłamstwa są ubrane

lecz są i takie wymarzone
nadziei pełne, że się ziści
a dziś przez ludzi porzucone
żywot swój pędzą zeschłych liści

w swoim znaczeniu skaleczone
bo świat na śmietnik je wyrzucił
czują się biedne, opuszczone
jak porzucony pies przez ludzi

tych, delikatnie, by nie spłoszyć
gdy leżą takie zapomniane
nazbieram sobie pełen koszyk
a potem z nich uplotę wianek

i pójdę dzisiaj spać w tym wianku
a może sprawi słów tych kwiecie
że się obudzę o poranku
już w odmienionym - lepszym świecie

w świecie bez wojen i bez złości
w świecie szczęśliwych, zdrowych ludzi
dobroci pełnym i miłości
- ja w takim świecie chcę się zbudzić