bajka o rozłące

[Krystyna_B.]

kiedy smutek kapcie nosi
kiedy drugiej szklanki brak
pustka przestrzeń wciąż wypełnia
gdzieś za oknem szumi wiatr

właśnie wtedy gdy wspominam
marząc poza bytem trwam
sufit w niebo się zamienia
i nad głową gwiazdy mam

dzięki magii wyobraźni
widzę twoją bliską twarz
i powieki muskam dłonią
gdy zamknięte oczy masz

pocałunkiem odpowiadasz
wraca echem wspólny czas
i splątany podmuch pragnień
ciepłem swym owiewa nas

a gdy zaśniesz ja otulę
serce twe zapachem snów
jesteś marzeń mych spełnieniem
więc powtarzam cicho - wróć

[Baba_Izba]

moim skromnym zdaniem, dwie piersze - dobre.
Dalej gorzej, przesłodzone, przegadane.
Serdeczności
- baba

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja bym zrezygnowała z takich okresleń jak,,namiętność'',,,najdroższy'', ,,spełnienie''...Daja wrażenie ,,przesłodzenia'' wiersza..Aby takich słów zacząć używać..trzeba dysponować już bardzo dobrym warsztatem-wtedy nie beda razić...pozdrawiam serdecznie:):)

[Mateusz-_Ulvhedin]

mi się te słodkości podobają :) Lubię czsami takie przesłodzenia :) wg mnie ten wiersz i ten pod tym najfajniejsze :)
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Krystyna_B.]

Dziękuję za komentarze, część słodkości wyrzuciłam, pomyślę jeszcze nad tym malutkim tekstem, ale traktującym o rozłące, a tyle jej przypadków w ostatnich latach się obserwuje.
Może napiszę o niej inny wiersz, ten to taka prosta, sentymentalna pioseneczka smutnej kobiety ;)