Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ech, zacznij czytać współczesną poezję, a dowiesz się czemu to co opublikowałaś jest gniotem*

*tekstem bez polotu, żadnej ciekawszej metafory, przewidywalnym, osadzonym na banalnej refleksji, która tylko dla autora jest eureką.

Pancuś
Opublikowano

To, że czasem nie piszemy komentarzy, to może znaczyć,
że nie wiemy co napisać. Tak było w moim przypadku.
Czytałam ten wiersz kilkakrotnie. Nie chciałam napisać, że zły, bo tak naprawdę
nie wiem. Chwalić, też - nie, bo nieuzasadnioną pochwałą można więcej zaszkodzić
niż pomóc. Kieruję się tylko intuicją, nie mam odpowiedniej wiedzy - by inaczej.
Ale przecież wiem z doświadczenia, że najbardziej przykra jest cisza pod wierszem.
Pancolek już niejednemu pomógł, uwierz mi, że i tak będzie w tym przypadku.
Pisz dużo, dużo czytaj. Będzie lepiej, a nawet dobrze!
Serdeczności
- baba
p/s kto nie może żyć bez pisania - będzie pisał!

Opublikowano

Dziękuję Babie i Madgdzie za wsparcie.Rozumiem doskonale, ze konstruktywna krytyka jest potrzebna, a liryka miłosna , ktora ja chciałabym uprawiać- to nie tylko sposob na wyrażenie własnych uczuć.
A cisza rzeczywiście jest bolesna, dlatego jeszcze raz -dzięki!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W samotności zawsze będę sam. Myślałem, że znalazłem azyl, Naiwnie wierzyłem, że jest gdzieś nirwana. Tymczasem prawda, Że ból istnienia muszę znosić w pojedynkę, Dotarła do mnie niespodziewanie w słoneczną niedzielę.   To są łzy rozpaczy. To są krople wielkiej tęsknoty za tym, co utracone. A może za tym, czego nie było, Czego pragnąłem, a nigdy nie otrzymałem.   Nagi, bezbronny I jeszcze bardziej samotny Muszę iść.   Myślałem, że TO już nie wróci. Naiwnie wierzyłem, że będę szedł już tylko ku słońcu.   Jednak chwila słabości kosztuje zbyt wiele...
    • @Nata_Kruk   Ha, ha - cały :) A ja myślałem, że jesteś "cała". Super :)) Dzięki :)   @Berenika97   "Cały jestem zbudowany z ran" - tak mówił poeta. Pomiędzy ranami płyną czerwcowe deszcze, gwałtowne i ciepłe ulewy, jak oczyszczenie. Wiosna nie jest odnową, nie ma narodzin i śmierci - jest tylko brzoza. Trwanie.
    • @andrew dziękuję bardzo i pozdrawiam, miłego!
    • @Berenika97   Pogańskie święto wiosny - światło pokonało ciemność. Raduje się przyroda, nawet przemoczony pies wydaje się szczęśliwy. Z tym "psem" Marcowy Zając trochę przesadził. Ale on lubi takie przegięcia :) Mi także się podoba Alicjo :)
    • @Berenika97   Podróż do innych światów jest smutna, bo podążając za pragnieniami, zostawiamy za sobą to, co dotychczas było najbliższe: rzeczy i ludzi, którzy stracili wartość. Jest także inna podróż w jedną stronę - kiedy nie chcemy zmienić drogi, nie szukamy nowych światów. Tak jest w filmie "Pociąg" z Niemczykiem. Przypomniała mi się piosenka Anny Marii Jopek "Droga na południe".   "Nie ma innej drogi na południe. Poza tym się nie spieszę, a lotu boję się. Czemu myśli Pan, że jestem smutna, próbuje mnie pocieszyć? Oboje wiemy, że w jedną stronę mamy bilet. Powrót nie wchodzi w grę. I pragniemy choć przez chwilę o tym zapomnieć. A więc zanim nasza podróż się zakończy na niewiadomej stacji, niech Pan pociesza mnie..." Często uciekam w ciszę, żeby poskładać się od nowa.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...