*** [zmyśliłam Go Sobie]

[Radek Rzepoluch]

***

Zmyśliłam go sobie.
Zmyślone są usta,
włosy, dłonie.

Sposób, w jaki mnie dotyka
i powody, dla których się uśmiecha.

Rytm, w którym biją jego kroki
i w którym tupie jego serce,
są tak samo zmyślone.

Wymyśliłam, jakie nosi spodnie
i koszulę, kolor skarpetek,
wymyśliłam, że lubi nosić czapkę z daszkiem,
by chroniła go przed słońcem.

Zmyśliłam sobie kwaśność w jego ustach
i jego różą-wiatrów-bycie,
jego początek
i miękkość, która prosi o miękkość.

Chciałabym wiedzieć, czy kocha mnie naprawdę.

*

[magda]

Nie, pytanie dobrze zadane. Pomysł jest. Ale przegadany. Warto może popracować nad tym paradoksem.