Zgłoś

Ten wiersz tytułu nie potrzebuje na dwa spojrzenia pięknie przystroi strofy, co błądzą po sferze nieba może opowie więcej niż trzeba, albo zamilknie, bo gdy się boi wyśpiewać żale i melancholię wpaść może w dołek co sam wykopie... I w ciszy schowa własną melodię, by spocząć marnie w gwiezdnym okopie, lecz, gdy go miłość ciepłem swym dotknie rozbłyśnie słońcem w sercu stokrotnie.   Ten wiersz jest dziwny, o dziwach prawi trochę dla żartu, trochę dla wprawy, by łamać rymy błądzące wszędzie mając już za nic, co z nich dziś będzie. Ten wiersz relaksik sobie dziś robi odpoczywając na łonie natury rzewną melodią przestrzeń ozdobi śpiewając głośno, prosto pod chmury.   Zapewne będzie trochę czytany , komentarz pod nim może się sypnie, a potem spać pójdzie poobijany, gdy wena w końcu całkiem w nim zgaśnie - co czyni właśnie.   Autor fotografii: Mirela Lewandowska

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pał Ani! Kroi Pela nać. A na lep i orki nałap

I w korku pop u Krokwi

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - tak wyszło - stary młodzieńczy wiersz -                                                                                        Pzdr. Witam - cieszę się że rewelacyjny - dzięki -                                                                                Pzdr. Witam - zdaję sobie sprawę że wiersz mało poetycki - ale coś mnie skusiło              by go wkleić - ten wiersz to stare dzieje - byłem młody czyli               uczyłem się myśląc że będzie o/k - wybacz -                                                                                                       Pzdr.niedzielnie.

Asa hate i boks!   Ej i karate, i boks.