Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

masło myślane

amanita
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

amanita

amanita

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

rozdarta kiść winogrona
mdli porcelanową zielenią
kolejnego półmiska
co tylko kurzy się na szafce
pomiędzy sentymentami

zbyt wiele słów myśli się tak łatwo
zbyt wiele obrazów widzi się za rzadko

zza szybki patrzę
słyszę i wiem że
walecznie szumiąc w koło
na powietrznym parkiecie
wiatrem miotane liście
nie zatańczą z korzeniami
i wszystkie sfrustrowane kolory
dadzą się ponieść z czasem
upadając pod nogi tym
co patrzą słyszą i wiedzą
chowając do kieszeni sentymenty

królową balu cyfrowa ulotność

Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

podoba się, ulotność słów, myśli,( a tym samy walka,
odczytująca się jako mieszane uczucia, nastroje)
unosi się ku górze, gdyby nie ta flustracja kolorów,
zmieniają się obrazy jak w aparacie funkcje(:tak mnie się
to widziało, że to Autorka fotografująca:)ciepłoniaście

amanita

amanita

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Miło bardzo się czytało Twój komentarz i muszę przyznać, że masz nosa - wiele rzeczy poprawnie wydedukowałać Sherlocku ;) Ale też dostrzegłem nową możliwość interpretacji tych paru słów, dzięki wielkie :)


ps. myślisz, że frustracja to pięta Achillesowa tego tworu?

pozdrawiam, amanita.
Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Miło bardzo się czytało Twój komentarz i muszę przyznać, że masz nosa - wiele rzeczy poprawnie wydedukowałać Sherlocku ;) Ale też dostrzegłem nową możliwość interpretacji tych paru słów, dzięki wielkie :)


ps. myślisz, że frustracja to pięta Achillesowa tego tworu?

pozdrawiam, amanita.


Amanito, myślę, że to nie jest pięta Achillesowa, ale
trzeba uważać, żeby flustracja się na całość utworu
nie rozprzestrzeniła( przynajmniej w tym), bo wiatrem
miotane liście:), (nie ma za co), tytuł to raczej: nastroje kolorów,
podpisano:) Sherlokcoto o tym nie wiedział, ciepłoniaście:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • violetta
      Ufność

      Przez violetta · Opublikowano

      @Arsis oj stęskniłam się :)
    • Migrena
      odbicie

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97       jest prawidlowe !   jeszcze jak prawidłowe !   dziękuję.       @Leszczym   Michał.   dziękuję za szczerość i za to, że dzielisz się tak trudnymi doświadczeniami. to potworne sytuacje i rozumiem, jak bardzo mogą ograniczać poczucie bezpieczeństwa i zaufania, a także wpływać na relacje z innymi. doceniam, że potrafisz spojrzeć na te sprawy z taką wrażliwością ,  nawet w obliczu trudnych doświadczeń Twoje refleksje pokazują troskę o dzieci i o ludzi wokół ciebie. czytając Twój komentarz, czuję, że wiersz może prowokować nie tylko refleksję literacką, ale też rozmowę o tym, co w życiu trudne i bolesne i to jest dla mnie bardzo ważne.     wszystkiego dobrego Michał.    
    • Czarek Płatak
      taka dzielnia

      Przez Czarek Płatak · Opublikowano

      To wiersz o świecie, który stał się „dzielnią” – miejscem ciągłej walki o władzę, pieniądz i wpływy. „Złoty pieniądz” zamieniający się w „ołowiany ping pong” sugeruje, że ekonomia przechodzi w przemoc – coś cennego staje się kulą, którą strony odbijają między sobą. Są ofiary, system się przeciąża („wyrywa bezpiecznik”), a konflikty zapętlają się jak Urobor – same siebie pożerają. Refren „taka dzielnia stary” brzmi jak gorzkie, zmęczone podsumowanie: świat zwariował, ale wszyscy już się do tego przyzwyczaili.     
    • Alicja_Wysocka
      Myśli niedzielne

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @lena2_Każda myśl jak złota. 
    • Alicja_Wysocka
      Strofa mickiewiczowska

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Manek Też czasem się buntuję w duchu. Wiersz to nie jest mięsko, żeby stracił na wartości z upływem czasu - założywszy, że ma to, co wiersz powinien mieć: treść, przesłanie, wyszukane rymy, średniówkę, puentę, rytm...  Moda nas trochę ogłupia. Podobnie jest z innymi rzeczami, ot choćby z głosem. Kiedyś musiał być czysty, dźwięczny, silny - a teraz moda na chrapliwy, wcześniejsze są beee. Piosenki były melodyjne, przeżyły dziesiątki lat - a teraz? No kto powtórzy i zaśpiewa acappella z aktualnej toplisty?   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...