Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to tylko szkic, trzy noce z Anną
teraz już wiesz
sadu nie wskrzesisz, feniks w popioły
róże dla samych jej płatków
deszcze w westchnienie
chmurność pogodna
sztuka wyśniona, zabawy letnie
takie z nas przeciwieństwa porą przelotną
pod koc mój kat - melancholio, idzie jesień
do gwiazd poezji , to już polarność

temu ją pielęgnować ku listowiu
powiedzieć inaczej ( jak - dla … )
to tylko szkic, obłoków fantasmagoria
gdzieś w nas
cerkwie Pana bladym świtem
i nic ponad

pewność ulotna…

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wiesz, nie jestem inteligent
więc się pogubiłem co nie co

do czego więc służą te porównania?

porównania służą do przekaz bezobraz dla niektórych a można więcej zobaczyć. pozdrawiam

a mi się wydaje, że jak dziecko się bawi
to se przekłada z półki na półeczkę
dorosły wytrze z kurzu i odłoży
a wiersz - dla porównania stanowi sens
obraz jest u odbiorcy
może coś pomieszałem?
MN
Opublikowano

dobrze dobrze ale co do odbiorcy to nie traktuj Pan ;) wszystkich jednakowo, a z półeczki to przekład na półkę, my też dzieci lingwistycznie czy się komuś podoba czy nie - dlatego niejednoznacznie odbiorca - przekaz - autor ;P :)

i same znaki zapytań widzę zamiast - jak ty rozumiesz ?

Opublikowano

Marcin Gałkowski
Wiktor Bukowski napisał:

ok ale to i tak wersja ostateczna nie poprawiam bezuwag :P


skoro tak, to do prasy literackiej lepiej słać a nie na forum;P

skomentuję koment Pana Gałkowskiego
czterema słowami:

Pan Gałkowski ma rację

Opublikowano

Wielki potencjał ( czytałem również wiersze na P ) i równie wielka szansa utopienia go w nonszalanckich "midasowych" ciągotach. Na razie masz do zaoferowania jedynie klimat - " pewność ulotną ". Na pokorę, chyba jeszcze u ciebie za wcześnie ale dam minus i zaczekam.

Opublikowano

to tylko szkic, trzy noce z Anną
teraz już wiesz
sadu nie wskrzesisz
róże dla samych płatków
sztuka wyśniona, zabawy letnie
takie z nas przeciwieństwa porą przelotną
to już polarność

powiedzieć inaczej
to tylko szkic,
fantasmagoria gdzieś w nas
cerkwie Pana bladym świtem
i nic ponad


Tyle dla mnie, "do pracy rodacy"
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Pomysłów mam wiele, więcej niż kości w ciele.   "Mówimy szeptem krwi łagodnej słuchając w sobie: niech w nas płynie, niech niesie - światło jak w roślinie prześwietli serc planety małe i obudzimy się słuchając szelestu chmur i grania wody."  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Simon Tracy    No tak, powoli się przyzwyczajam. :) Pozdrawiam. :) 
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to niezwykle gęsty, surowy opis bitwy nad rzeką Granik (334 r. p.n.e.), pierwszej wielkiej wygranej Aleksandra Wielkiego. Nie budujesz pomnika „wielkiemu wodzowi”, lecz rozliczasz się z brutalnością wojny i tragizmem greckich losów. Świetny jest ten kontrast dwóch narratorów. Pierwszy czuje się zdradzony przez uciekających Persów i ścigany przez rodaków. Dla niego Aleksander nie jest bogiem, tylko „rzeźnikiem z Macedonii”. Drugi - macedoński gwardzista, profesjonalny ale został okaleczony psychicznie. Aleksander nie tyle prowadzi bitwę, co składa swoich (i cudzych) ludzi w ofierze własnej ambicji. Motyw bratobójstwa - To najmroczniejsza część. Historycznie Aleksander po bitwie nad Granikiem kazał wybić greckich najemników służących u Persów, uznając ich za zdrajców sprawy ogólnogreckiej. „Brat zabija brata - oto nasza Hellada” - to gorzki komentarz do jedności greckiej, która została zbudowana na krwi i nienawiści, a nie na braterstwie. Zakończenie jest przejmujące. Sugeruje, że trauma wojenna jest wieczna. Dla weterana to, co wydarzyło się „dawno”, wciąż dzieje się „dzisiaj rano”. Wspominasz Memnona z Rodos - dowódcy Greków u boku Persów, który miał plan pokonania Aleksandra. Nie pozwolono mu go zrealizować , czy „krzyk do wiatru” to symbol bezsilności rozumu? Super!  
    • @[email protected] To prawda, czas zwolnić, krew mi, dziś z nosa poleciała...
    • @hollow man   chyba, że tam pracuje:) chociaż może wtedy nawet trudniej, udowodnić;) pozdrawiam:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...