sprzeciwienie

[Krzysztof]

rodzony optymistą
takim i umrę
żyjąc z beznadziei

gdyż prawda
w której trwam
przeczy wszystkiemu
co rozumiem

jesiennym porankiem
zatrzymam powietrze w płucach
i nie zmogę się rozpłakać

światło tego dnia
przeniknie we mnie
odnowi wieczną pamięć
o jednej prawdzie

pogubię każdą myśl
zmarnuję każdą chwilę
uczucia miną
nic nie znajdę
i nie
zatrzymam
wszystko
wszystko będzie policzone

[Zbyszek_Dwa]

Wzruszający z refleksją
ciekawie napisany - ładnie.

Pozdrawiam Krzysztofie

[Krzysztof]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło słyszeć,
dziękuję, Zbyszku. :)

[Marlett]

Krzyś!
Podobają się Twoje pomyłki:))
Nie obrazisz się jeśli poprawię?

''takim i umrę''

Ciepło pozdrawiaM.

[Marlett]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie o śmiech chodzi
raczej ;

''chciałbym zapłakać''

[Marlett]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z nostalgii może powstać wiele optymistycznych wierszy.
Jest wiara ,że to co najlepsze jest jeszcze przed.

[Krzysztof]

miło, że widzicie różnie, ktoś optymistycznie, ktoś nie :). chociaż prawdopodobnie trochę myli was ten optymizm. peel uświadamia, że optymizm jego powstaje z beznadziei, z dawnych przeżyć, które mają nie wygładzalny wpływ na peela. chciałby płakać, nie może, chciałby coś zrozumieć, wszystko mu wymyka, ale pomimo tego światło wypełnia go zewnątrz i przypominaj o jakiejś jednej prawdzie, być może tej samej prawdziwej. a końcówka wiele możliwości odczytania otwiera.