„Niebo”

[kropelka]

Gdy z każdą chwilą zapada zmierzch,
patrzę na horyzontu linię,
oto tam ukaże się znów
świetlista kula w błękicie.

Niebo już całe spowite gwiazdami.
Tylko czasem ptak przefrunie.
Lecz serce me cieszy się,
że jeszcze dostrzec to umiem.

Błękitna łuna przebija nieboskłon,
trafia prosto w białą chmurę.
Spoglądam na lewo,
tam Wielki Wóz ubrany cały w purpurę.
Prowadzi go skrzydlaty Pegaz, a
Gwiazda Polarna wyznacza mu drogę.
By zawsze mógł ,
podążać we właściwą świata stronę.

W oddali pas Oriona się mieni
niczym świetlisty, gwieździsty szal.
Mleczna droga opada na Ziemię,
by ponownie zabrać mnie tam.

[Witold_Adam_Rosołowski]

ciekawy obraz - ale jakże złudny - jakgdyby Ziemia tworzyła niebo - już to kiedyś było w średniowieczu - inne mam poglądy na temat nieba stąd może nie krytyka tylko sugestia

serdeczne pozdrówko W_A_R

[kropelka]

Dziekuje Panie Witoldzie za sugestie :0 ale nie to miałam na mysli piszaac ten tekst mimo wszystko dziękuje ze Pan zechciała przeczytać

[Ludwik Cyran]

Jako że sam uwielbiam gwiazdy i pisać o nich, lubię też czytać tego rodzaju wiersze. I ten również mi się podoba.
Pozdrawiam.

[kropelka]

dziekuje Panie Luwdiku za miły komentarz :) RÓWNIEZ SERDECZNIE POZDRAWIAM ;)