Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jestem płytą w odtwarzaczu
nie przyśpieszaj
bo się zatnę
nie przeczytasz żadnego zdania
z mojej pamięci

obywatel kompaktowy
poza grą
nośnik słabej jakości
za trudny do rozszyfrowania

krótka markerowa charakterystyka
tyle ma człowiek na zewnątrz
zapisy w czarnej brodzie
tworzy Grundig

rysowany przez czas
coraz bardziej przypominam pajęczynę
ty poza siecią
taka przenośna
skaczesz z kwiatka na kwiatek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hmmm, zestawienie różnic, które mino wszystko uzupełniają się wzajemnie.
ty poza siecią
taka przenośna
dobre, ale o kwiatkach zapożyczone z potocznego powiedzenia, mi to nie bardzo jakoś. W sumie na plus.

popraw na "coraz"

Pozdrówki:)
kasia.
Opublikowano

Bardzo mi się podoba.

tyle ma człowiek na zewnątrz
zapisy w czarnej brodzie
tworzy Grundig

rysowany przez czas
co raz bardziej przypominam pajęczynę
ty poza siecią
taka przenośna
skaczesz z kwiatka na kwiatek


A to sobie wysupłałam.
:)))

Cieplutkie pozdrówki
-Krystyna

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hmmm, zestawienie różnic, które mino wszystko uzupełniają się wzajemnie.
ty poza siecią
taka przenośna
dobre, ale o kwiatkach zapożyczone z potocznego powiedzenia, mi to nie bardzo jakoś. W sumie na plus.

popraw na "coraz"

Pozdrówki:)
kasia.
lubię przeplatac potoczności
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Cieszy mnie, za równo że się podoba jak i Twoja obecnośc:)
pozdrawiam serdecznie:)

Dziękuję za "cieszenie się", szczególnie z mojej obecności...no cóż, nagle zniknęlam, bo padł dysk w komputerze i pochłonął wiele moich nowości...ale już jestem.
:)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wiedźma   Bardzo intrygujący  tekst. Zdecydowanie „lepiej spłonąć raz w ogniu prawdy”. Trafna metafora szklanego słońca, które udaje, że daje ciepło, a tak naprawdę kłamie. Wybór prawdy, nawet tej spalającej, zamiast powolnego duszenia się w kłamstwie, to piękny i odważny manifest. Ostatnie „Taka jestem” brzmi niesamowicie mocno i autentycznie. Utwór  zmusza do refleksji nad własnymi maskami. Zostawiam zasłużone serduszko!
    • To nie fraszka, To koniec.   To naruszenie swiętości, a ten, który tę, której to odebrał - opuszcza. Winien wiecznego potępienia. W jeziorze ognia, gdzie jego ciało cierpi żar nieustanny. Płonąc przez wieczność.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to znakomite, głęboko psychologiczne studium władzy, paranoi i rozpadu więzi między Aleksandrem Macedońskim a jego armią.  Czy nawiązujesz do Filotasa do jego ojca Parmeniona? Obaj zasłużeni dowódcy w armii Aleksandra a jednak zginęli z rąk swojego króla - prawdopodobnie niewinnie, zwłaszcza ojciec. Aleksander wpadł w paranoję i bał się spisków, podobnie jak następni tyrani w historii. A wraz z upadkiem imperium perskiego król zaczął przejmować wschodnie zwyczaje, wymagać oddawania mu boskiej czci i stawać się niedostępnym despotą - „tym łatwiej zgubić twarze towarzyszy”. Świetnie oddajesz atmosferę strachu, która zaczęła trawić obóz macedoński. W zwrotce 5. i 6 . jest ukazany uniwersalny obraz każdego systemu totalitarnego czy autokratycznego. Po egzekucji starych towarzyszy nikt nie pyta o sprawiedliwość, rodzi się tylko  strach o własne życie. Dawne braterstwo broni zostaje zastąpione przez wzajemną nieufność.   „Rów między ludźmi” to symbol psychologicznej przepaści, która wyrosła między Aleksandrem a jego weteranami. Wewnętrzna więź została bezpowrotnie zerwana. Zwykły, płytki rów okazał się przeszkodą nie do pokonania, bo zaufania nie da się odbudować rozkazem. Genialnie ukazałeś, że największe bitwy Aleksandra pod koniec jego życia nie toczyły się z Persami, lecz z jego własnym otoczeniem i jego paranoją. Szepty w namiotach, Każdy patrzy za siebie. Dzieli nas pustka.
    • Przemiana surowych nie jasnych emocji  w czystą niezrozumiałą treść.
    • @hollow man @Łukasz Wiesław Jasiński dzisiaj jest pogoda skrajnie "możliwościowowpyskdająca" to nie jest dobry dzień, kobiety kochają chłopów czasem na zgubę swoją i na odwrót, np. dureń i biedak ale rozśmieszał mnie jak nikt., Jędza złośliwa ale tak dobrze gotowała że zostałem. Itd. itd. czyż nie?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...