Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ambiwalentny stosunek do dzieła stworzenia

Layla Burzyńska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Layla Burzyńska

Layla Burzyńska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

"Ambiwalentny stosunek do dzieła stworzenia
Pisane pod wpływem wieści z kraju i ze świata (zwłaszcza)"

I. Najpierw był chaos

Faktycznie.
Są sprzeczności.

I tak. To czy lubisz,
czy nie lubisz
SYNTETYZOWAĆ,

po pierwsze,
okaże się w przyszłości,

po drugie,
zadecyduje o Twoim:
dobrze być albo
niedobrze być.

II. Potem był seks

JA BYĆ TARZAN,
TY BYĆ JANE.

Tak! Gdy spojrzeć,
uwaga, od strony nieco...
INNEJ:

okaże się, że
TAK NAPRAWDĘ:
albo rozwali nam
głowę, albo (cel:)

Jane jest jedna,
Tarzan też jest
jeden.

Zwierzęta się nie liczą.

III. A potem: apokalipsa

Umrzemy od:
kary śmierci
aborcji
rozmnażania -
przepraszam -
klonowania
tornada [...]

NA RAZ

***

Nie.
Nie, nie, nie.
NIE POZWOLIMY, BY ZAJRZANO NAM DO GŁOWY!!!
Cicho siedz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      klucz

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @andrew urocze słowa- dziękuje za nie. serdeczności :)
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 62. Maski i duchy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Ten fragment to niezwykle poruszające studium wojennej traumy i  męskiego bólu.    Fenicjanka oferuje chwilowe zapomnienie. Jest chłodna, obiektywna i pozbawiona złudzeń. Aby przetrwać ciągłe obcowanie z cudzym bólem i brutalnością -  musi pozostać emocjonalnie odcięta. Jej ciało jest obecne, ale jej wnętrze pozostaje niedostępne.   Pierwsza strofa jest genialna - „Pachniał żelazem, nie miłością” - mężczyźni przychodzą do Fenicjanki po bliskość, szukając ciepła, ale ich umysły są uwięzione w przeszłości, wśród poległych towarzyszy lub ofiar.   Tylko w stanie odurzenia i snu zrzucają maski twardych, niewzruszonych żołnierzy. Paradoksalnie, dopiero we śnie - kiedy mówią do tych, „co już ich nie słyszą” - są prawdziwi. Wino ma „pamiętać za nich”, bo ciężar ich własnych wspomnień jest zbyt przygniatający.   To świetny tekst o tym, jak wojna niszczy ludzi od środka, uniemożliwiając im nawiązanie prawdziwej, ludzkiej relacji tu i teraz. Zarówno żołnierz , jak i Fenicjanka są w gruncie rzeczy samotni.     Nie szukali ciała, lecz przystani, w której duchy tracą głos.  
    • Jacek_Suchowicz
      podrapany wiatr

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota @Alicja_Wysocka   wkrótce też lipę porzucił i pognał uwodzić morwę lecz ta go rozszyfrowała i zaraz dostał w mordę   krążył po sadach i polach uwodząc drzewne kobiety a ja go dobrze rozumiem był to pędziwiatr - niestety :))
    • andrew
      klucz

      Przez andrew · Opublikowano

      @viola arvensis ... sen  czasami  nim bywamy  ale  nie jesteśmy  cisza  dobra cisza  jest jak piękna  żyzna łąka  na której  wyrastają nie tylko  marzenia    budzi się  to co urodziło się  w myślach  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia w słońcu 
    • wiedźma
      Twarze w maskach

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dokładnie. Te przyrośnięte bolą najbardziej przy odrywaniu. Wiem. Sprawdzałam. Pzdr też.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...