Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

choć niby długa droga
między jedną a drugą
to ci którzy ją przeszli
mówią że to tylko krok

krok bardzo malutki
dzieli te tak oddalone
ale bardzo sobie bliskie
dwie rzeczywistości

którym ktoś na chrzcie
nadał przepiękne imiona
nazywając je po prostu
dzieciństwem i starością

Opublikowano

Bardzo fajny wiersz. Ja wyczytałem z niego długość ludzkiego życia, długiego jak jeden krok.
Bardzo mi sie podoba. Ale czy nie powinno być przeszli a nie prześli ;)
Ogólnie bardzo mi sie podoba ukazanie długości życia człowieka.
Serdecznie pozdrawiam... :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wiersz skłonił do zadumy. Zawiera w sobie najprawdziwszą prawdę: czy krótsze czy dłuższe życie, zawsze to tylko krok, mgnienie wobec wieczności.
Podoba mi się a to sobie wysupłałam

którym ktoś na chrzcie
nadał przepiękne imiona
nazywając je po prostu
dzieciństwem i starością


Waldemarze, dziękuję za okazję do poważnej refleksji.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wiersz skłonił do zadumy. Zawiera w sobie najprawdziwszą prawdę: czy krótsze czy dłuższe życie, zawsze to tylko krok, mgnienie wobec wieczności.
Podoba mi się a to sobie wysupłałam

którym ktoś na chrzcie
nadał przepiękne imiona
nazywając je po prostu
dzieciństwem i starością


Waldemarze, dziękuję za okazję do poważnej refleksji.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa


Bardzo ucieszył mnie twój kom. Tereso.
Wiersz jak piszesz skłonił do zadumy- to dobrze- przecież
życie to tylko mały krok w tej wieczności.
słońca życzę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za te słowa, ogromnie mnie ucieszyły! Zwróciłaś uwagę na to zdanie o ciszy zadziałało, które sama najbardziej lubię.  A Leon dziękuje za uznanie jego zasług jako "pośrednika" - chyba faktycznie wie, co robi. :) Bardzo miło mi, że wiersz tak dobrze się czyta, dziękuję za tak piękny komentarz! Serdecznie pozdrawiam! 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      :) @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!    Dziękuję! Leon chyba ma dar zjednywania sobie sympatii już od pierwszego spotkania :) Pozdrawiam serdecznie! :)   @viola arvensis  @wiedźma   Bardzo dzięuję! Serdecznie pozdrawiam. :))) 
    • przytuliliśmy się w koty bawełniane fale mruczą lazurowym morzem pod wiatr wieczór ma kolor łososia podanego na ciepło z odrobiną spragnionego wina rozdrabniamy się w każdym spojrzeniu sentymentalnych wynurzeń i zanurzeń gasnącego słońca
    • Jedna, w lśniącej szczerupie wargi umoczywszy, włos rozrzuca, przed gronem rozwichrza i trefni; druga, słodko wykwintne gorycze wypiwszy, pełną piersią swą chłonie wonne, duszne treści. Tamta, czoło w błyszczące oblókłszy cekiny, niczym młodzież zebraną nawołując wkoło, roztacza swe uroki, zbywając godziny, i ze smutkiem rozmówcy droczy się wesoło.   Inny ciągnie dysputę w niespiesznym mozole, doprasza się uwagi w nierównym układzie; kiedy ten, z niedopałkiem zwieszony nad stołem, liczy kręgi i koła, które wieczór kładzie…
    • @viola arvensis   Bardzo dziękuję!  To bardzo wzruszający komentarz. Dziękuję za tak miłe słowa. Serdecznie pozdrawiam. :)  @Posem   Bardzo dziękuję!    Dziękuję, że się zatrzymałeś i podzieliłeś  tą myślą. Masz rację - to właśnie ta świadomość, komu i co ofiarowujemy, czyni dawanie prawdziwym, a nie naiwnym. Przecież możemy ugrząźć w toksycznym związku jak mój Peel.  Sedecznie pozdrawiam. :)  @Gra-Budzi-ka    Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Niebo   jest wszędzie w moich oczach pływa ustami tańczy krokami dzień umila zeszłorocznym śniegiem mami   zbieram chmury na nitki słów nawlekam dam słońcu będzie mu do twarzy i do okrycia   wielka kołdra smutku niech się w nim utopi jak ogórki w słoiku   niech lato zaszeleści lustrem przemijaniem piaskiem pod stopami zagawędzi niech
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...