katasza Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 pistolet?już naładowanyprzykładam lufędo skronii zaczynamodliczanie:raz dwatrzy nie!może lepiej:trzy dwajedenklatka stopjuż ósmaporanakarmić kota
magda Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 hmmm.... jest tu coś. kaprys? dynamizm? lakoniczność?podoba się w każdym raziepozdrawiam
Leila Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Jee! Szkoda że wcześniej nie zauważyłam tego wiersza. Jest świetny!!!
e-m-e-m Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 wszyscy w penym sensie stajemy się aktoramina scenie życia, ale nie zawszemożemy powedzieć stop; oglądanie siebie z dystansu upraszcza wiele spraw,ale i bardzo pomaga.podoba mi się Twój wierszpozdrawiam
Adam "DOSik" P. Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Podoba mi sie, jedynie ostatnie dwa wersy - nie rozbijaj ich. "pora nakarmic kota" brzmi IMHO lepiej. Poza tym gratuluje pomyslu:)
Mirosław_Serocki Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Taaaaaaaaa... Swietnie się czytało.Kota nakarmiłaś? Pozdr.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się