Babcia u doktora

[ZORRO57]

Do doktora, do doktora
przyszła pewna babcia chora.
Oj! Doktorze, oj! Doktorze,
niech mi doktor coś pomoże.
Tak mnie w brzuchu ściska srodze
kuje w sercu, nie daj Boże
głowa boli, od myślenia,
bo choroba mnie ta wzięła.
Doktor grubas niesłychany
włożył na nos okulary -
wąs podkręcił zmarszczył czoło
zaczął badać babcię w koło.
To po brzuchu babcie stukał
to zaglądał jej do ucha,
także w oczy w nos i usta
zbadał tętno jak się rusza!
Cały krzyż babci obmacał
nawet garb, który się staczał
Myślał dość przeciągłą chwilę!
i zamyślił się w diagnozie,
co też babci, być to może?
wąs podkręcał swój zawile
mars na czole znaczył ślady,
że źle z babcią stoją sprawy.
Schudła babcia znacznie w ciele
diety, posty złe to cele -
jest u babci stan zapalny
to żołądek daje znaki
puste kiszki grają marsza
skręca babcie, jak to tańca.
Co do głowy? - rzecz to pewna
babcia mocno jest przejęta
podejrzewam, że migrena,
albo może z przeziębienia.
Sam już nie wiem, co sie dzieje?
z tym babcinym starym ciele -
ciągle babcie boli głowa,
to żołądek, to wątroba -
to na krzyż babcia narzeka,
to bezsenność babcie nęka -
serca kłucie i nudności
męczą babcię w kolejności.
Radzę więcej witaminek
jeść owoców i jarzynek -
pijać mleko ziółka parzyć
kleikami, też nie gardzić.
Stawiam babci tę diagnozę
choć się z czasem mylić mogę?
chociaż lat leczę, nie mało
z doświadczenia wiem to starość,
gdyż organizm w takie lata
zawsze jakieś figle płata.
Jestem święcie przekonany,
że nerwowe to ataki,
gdyż leczyłem takie stany -
i znam dobrze te objawy.
Musi babcia czymś się zająć?|
w domu, jakąś lekką pracą -
i nie myśleć o chorobie,
bo to - źle wpływa na zdrowie.
Robię wszystko, co w mej mocy
mówię babci prawdę oczy
niech się babcia, tak nie gniewa
lecz ja, tylko podejrzewam?
Musi babcia mieć nadzieję,
że też, babcia wyzdrowieje.
Babcia zła okrutnie chora
rozdrażniona na doktora,
że jej, takie wyrzekł słowa -
palnęła laską o kant stołu.
Ja!Wypraszam sobie acan
abyś baczył w moje lata,
ale wejrzał na chorobę,
a nie kręcił to i owe?
Co mi mówisz szarlatanie?
znam ja, dobrze swoje stany -
wiem, co boli, mnie co nęka,
że po nocach, nie śpię stękam.
Nikt, nie będzie mnie cyganił?
bzdurne wpajał mi banały! -
kręcił, paplał - bzdurne słowa
wciąż mi wpajał, żem wiekowa.
Strasznie babcia się przejęła
doktorowi w twarz wyrżnęła!
masz za swoje, coś zawinił,
za twe kłamstwa,za twe winy.
I ku drzwiom się skierowała
grożąc laską mu machała -
wyzywała od Judaszy,
od oszustów łapówkarzy.
Jeszcze w drzwiach słyszał krzyki,
że na starość ma wybryki,
że to rzecz jest niepojęta
krzyżyk z babcią i na cmentarz,
że, też babcia ciągle z nową -
wciąż przychodzi, tu z chorobą.
Ciągle w mawia sobie bóle,
a z przejęcia serce kuje,
że zajmuje czas pacjentom -
bardziej chorym z większa męką.
babcia sobie sama winna!
hipochondria to babcina.
Wyszła babcia od doktora
zamiast zdrowsza bardziej chora
kuśtykając ledwie żywa -
szła do chaty swej babina.
Z tego wiersza morał idzie taki
kiedy starość, na nic leki?
więc powiedźcie moje dzieci,
czy ten doktor dobrze leczył?