Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ciebie mi miła tak brak!
posmaku ust Twoich mięty.
Dotyku Twych magicznych rąk
co tak tuliły mnie do piersi.

Ciebie mi miła tak brak!
wielki mój smutek żalu i rozpaczy.
Dokąd odeszłaś? - Serce moje krwawi
z oczu moich spływa słona łza.

Ciebie mi miła tak brak!
tego, nie mogę - światu wybaczyć.
Jak bombka mydlana prysłaś
nić życia zabrała mi Ciebie, na wieki.

Ciebie mi miła tak brak!
teraz cmentarna Twoja mogiła.
O świecie, niech Bóg Ci wybaczy
ukochany kwiecie - różo młodości.

Ciebie mi miła tak brak!
Boże na firmamentach niebieskich.
Dlaczego?zabrałeś Anielski mój skarb
to, co najwięcej w swoim życiu ukochałem.

Ciebie mi miła, tak brak!
za jakie grzech? - Miłość mym kamieniem.
Leży bezsensowna śmierć objęciu zabrana
wciąż rani i krwawi, choć minęły lata.

Ciebie mi miła tak brak!
kiedyś? - Zapewne się spotkamy.
Anioł przytula do snu Twoją twarz
"Wieczny odpoczynek, racz jej dać Panie".




Dedykuję ten wiersz "ku pamięci"
pierwszej miłości mojego życia,
która odeszła w kwiecie młodości,
tam gdzie, nie ma bólu i cierpienia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew urocze słowa- dziękuje za nie. serdeczności :)
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment to niezwykle poruszające studium wojennej traumy i  męskiego bólu.    Fenicjanka oferuje chwilowe zapomnienie. Jest chłodna, obiektywna i pozbawiona złudzeń. Aby przetrwać ciągłe obcowanie z cudzym bólem i brutalnością -  musi pozostać emocjonalnie odcięta. Jej ciało jest obecne, ale jej wnętrze pozostaje niedostępne.   Pierwsza strofa jest genialna - „Pachniał żelazem, nie miłością” - mężczyźni przychodzą do Fenicjanki po bliskość, szukając ciepła, ale ich umysły są uwięzione w przeszłości, wśród poległych towarzyszy lub ofiar.   Tylko w stanie odurzenia i snu zrzucają maski twardych, niewzruszonych żołnierzy. Paradoksalnie, dopiero we śnie - kiedy mówią do tych, „co już ich nie słyszą” - są prawdziwi. Wino ma „pamiętać za nich”, bo ciężar ich własnych wspomnień jest zbyt przygniatający.   To świetny tekst o tym, jak wojna niszczy ludzi od środka, uniemożliwiając im nawiązanie prawdziwej, ludzkiej relacji tu i teraz. Zarówno żołnierz , jak i Fenicjanka są w gruncie rzeczy samotni.     Nie szukali ciała, lecz przystani, w której duchy tracą głos.  
    • @Sylwester_Lasota @Alicja_Wysocka   wkrótce też lipę porzucił i pognał uwodzić morwę lecz ta go rozszyfrowała i zaraz dostał w mordę   krążył po sadach i polach uwodząc drzewne kobiety a ja go dobrze rozumiem był to pędziwiatr - niestety :))
    • @viola arvensis ... sen  czasami  nim bywamy  ale  nie jesteśmy  cisza  dobra cisza  jest jak piękna  żyzna łąka  na której  wyrastają nie tylko  marzenia    budzi się  to co urodziło się  w myślach  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia w słońcu 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dokładnie. Te przyrośnięte bolą najbardziej przy odrywaniu. Wiem. Sprawdzałam. Pzdr też.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...