Nieśmiertelny - duchem w czasie

[ZORRO57]

Gdy wyjdzie Słońce z nieboskłonu lazurytem w szczyty
spojrzy w twoje oczy w promień złoty - zaglądnie twarzy.
I zrodzi Boski raj z kropli "z ros coelestis"i wyjrzy z tęczy
po deszczu w łunie w źródło wybije w czasie dające życie.

W dźwięk trąb z muzy głos aniołów w zastępy niebiańskie
w myślach ludzkiej wyobraźni istnieje - wiecznie obecny.
Otumania umysły, jakże bije i straszy z idącej - Apokalipsy
a ty człowieku prochu marny drżyj i bacz!W swoją duszę.

Grzech w piekło rzuci, spali, a niebem - nagrodzi w cnocie
gdzie prawda żyje? Oto pytanie w skarby z ukrytej tajemnicy.
Nasze perspektywy krążą orbicie w błędne kola w kosmosie.

I nie znajdzie żadnej odpowiedzi z nauki wymysły z hipotezy.
Sam człowiek ją stworzył, sam siebie okłamuje w tej prawdzie;
nie spocznie dopóki, nie odnajdzie, ale śmierci z wyższej siły.