Jesteś moją niewiadomą?

[ZORRO57]

Sam się pytam, pytam siebie w nieskończenie.
jesteś moim objawieniem - obrazem z natury.
Wcale nie jest to marzenie, lecz realne fakty
oczy moja dużo widzą, a co mówi powie serce?

Wciąż mnie dręczy niewiadoma? Załamuję ręce
dniem i nocą spać, nie daje - chodzę niespokojny.
Głowa mocno rozbolała, puchną myśli - tracę zmyły?
już doprawdy nawet, nie wiem?, co się zemną dzieje.

Coś, nie daje mi spokoju? - gnębi nieustannie
muszę wziąć się garść doprawdy dojść do źródła prawdy.
Jeszcze wpadnę to w chorobę w obłędną depresje.

Ja, bez Ciebie żyć, nie mogę?jesteś moją Lady.
Tak gwałtownie uderzyłaś? - W to kochanie pewnie,
gdyż miłości to wołanie, tak z uczucia męczy.