Wysłużony sen

[Zbyszek_Dwa]

Zagony starych drzew
giętych wymiarem czasu
o subtelności uśmiechu
swawoli w oczach
śnią

spacer w lapidarium
za nami

przy balustradzie woli
chcę serce otworzyć
krzyknąć w euforii
w głębię krajobrazu

echo drobiną pokory
wciąż wtóruje
Nie idź tam…
nie odchodź !

[teresa943]

Wiersz zatrzymuje, więc spróbuję po swojemu zinterpretować.
Wydaje mi się, że Peel wciąż wraca do dawnych przeżyć (minionej miłości?).
Wspomnienia są jak powtarzający się sen, z którego nie chcałby się wybudzić.
Chce krzyczeć, zatrzymać senne marzenia, ale jak to we śnie, głos nie może się wydobyć,
tylko echo niesie wołanie serca

- Nie idź tam…
nie odchodź !
Zbyszku, w tej chwili zrodziło mi się jeszcze kilka wersów, więc pozwolę sobie przytoczyć, ale to wcale nie znaczy, że mają być w wierszu

wbrew logice sięgam
w dłoni tylko cień
pochylonych drzew

Bardzo liryczny wiersz.
Podoba się, bo lubię takie nastroje.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Zbyszek_Dwa]

Dziękuję Tereska za przychylny komentarz.
Twoje wersy jak nabardziej pasują do całości - ładnie :)
Może kiedyś spróbuję mniej lirycznie, bardziej realnie.

Serdecznie pozdrawiam

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))