Z cyklu: barwy świata. Zamknięte oczy - pomarańczowy.

[Rachel_Grass]

Na stole leżały kwiaty, a pod nimi my, rodem z kreskówek żarzących się
nocą na ekranie. Oddane za pierwszy dotyk dzieci
stawały szeregiem w zardzewiałych adidasach.

Czemu chcesz, żebym oddychała? Wystarczy jeden wazon,
zaplątana w bukiety śmierć każe mi wąchać. Nie będziesz przeciwny -
czas ryje na czole zmarszczki, a syna nie widać.

Schowałam się w owocach, lekarzach i pustych opakowaniach od witamin.
Gdybyś mnie szukał, jestem gdzieś
w pobliżu. Udaję prawdziwą kobietę.

[lubię latawce]

pomarańczowy - nareszcie, chociaż nie spodziewałam się tak bolesnej tematyki.
Poradziłaś sobie, Rachel - bez dwóch zdań. Tylko te zardzewiałe adidasy jakoś
kłują po uszach. Wiersz - dreszczowiec, takie lubię najbardziej +++

angie

[teresa943]

Schowałam się w owocach, lekarzach i pustych opakowaniach od witamin.
Gdybyś mnie szukał, jestem gdzieś
w pobliżu. Udaję prawdziwą kobietę.

Rachel.
Jestem pełna podziwu. Obiecuję rozgryzać go "po kawałku",
może uda mi się wtedy wypowiedzieć więcej.
Bardzo mi się podoba.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiersz powstał po tym, jak powiedziałaś, że czekasz na pomarańczowy. ta tematyka, te słowa najbardziej kojarzyły mi się z pomarańczem. dzięki za komplement, o adidasach pomyślimy.

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję. obiecywać nie musisz - najważniejsze, że przeczytałaś i się spodobał, choć interpretacyjne kwestie rzeczywiście są ważne.