Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"nasza-klasa.pl"? To już nawet biedronki żyją wspomnieniami o szkółkach
leśnych? :))

Tytuł też nieodłącznie kojarzy mi się z naszą-klasą.pl. :o)
Myślę, że atmosfera zjazdu klasowego jest odpowiednia do
tego akurat haiku.

:o)
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ja zobaczyłam biedronki zjeżdżające po tęczy "z górki na pazurki" Odlotowe!


Też tak to widzę. :o)
To oczywiście żarcik słowny, ale jakoś mi "niechcąco" wyszedł.
Za dużo mam poważnych haiku, potrzeba trochę humoru.

Pozdrówka!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


O nie, proszę Szanownej Pani! Gdyby nie biedronki, już dawno by nas nie było.
Naprawdę


nie lekceważmy biedronek

Biedronka sama w sobie
jest mała i nic nie znaczy.
Lecz oby nie przyszło na myśl
krzyżyk nam na niej postawić!

Bo wszystko - i teraz - się kończy:
morza parują, dogasa słońce.
Lecz oby nie przyszedł czas...
nie będzie gdzie postawić
kropki na biedronce!

Pan Bóg zawiesi rękę
i kropkę postawi nad i
- Skoro nie ma biedronek,
to reszta... po co Mi? -

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mnie z biedronek interesuje sztuk Jedna :) A klasą... jest samą w sobie, o:


Bóg napisał cię krótkimi zdaniami,
a kropki postawiał na biedronkach -
teraz ganiam za tobą po parkach,
po jeziorach i nocą po łąkach.

Co o tobie odczytam gdzieś zdanie,
to mi drugie swym sensem ucieka:
jesteś dla mnie stworzona kochanie
będąc taka... wciąż za daleka!

Zaś mnie tobie zostawił jak notkę,
coś, co potem chce ująć pełniej:
nic o zimie, nic o jesieni -
wszystko tylko o wiośnie i lecie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska.  Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zajmująco w Twoim wierszu i ładna puenta.. Pozdrawiam serdecznie.
    • Akty, Rokito, kot i korytka   Akty, Roksano! Do nas korytka
    • A Kresilas sanie chce. I nassali serka.
    • @Gosława  Reniu, Twoje wiersze  do głos z innych przestrzeni niby do nich daleko, a jednak blisko. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...