Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zjawiasz się cichutko
jak tchnienie
w migocie promyków
rozczesujesz urazy
wtulone w izolację
splątanych myśli

rozchwiane nie mogą
znaleźć równowagi
w pustostanie
chichocze wiedźma
i kraczą wrony

przepędzasz

znów w jałowej ziemi
kiełkuje uśmiech
tak po prostu

i to wystarczy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Szalenie miłe są Twoje słowa. Dziękuję.
Radość i życzliwość powraca jak bumerang
i dzielona, ciągle cudownie się rozmnaża.
Jest jej więcej i więcej...
Cieszę się, że mogłam się podzielić.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

No tak, jak zwykle pieknie pokazałaś ten uśmiech Tereska.
Kiedyś miałem podobny pomysł "pokazać" radość, uśmiech
- taki zaraźliwy, budujący. Kiedyś napewno spróbuję - wzór
już mam:))
Pozdrawiam serdecznie Tereso

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zbyszku, to bardzo dobry pomysł. Spróbuj. Tak mało radości w ludziach.
Dziękuję, że znow jesteś i że spodobał Ci się uśmiech.
:))
Radości!

Serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Zgadzam się Tereso
smutek, żal, zaduma itp. są wielką inspiracją poezji
a radość i uśmiech jakoś skromnie goszczą w treści
wierszy. Powiedział bym, że radość chyba trudniej wyrazić w poezji
- czy to nie paradoks?
- może jednak nie?
Prawdę mówiąc nie wiem (jeśli chodzi o poezję)
Również życzę samej radości:)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za życzliwe słowo. Pozdrawiam.
    • @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...