Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

prędzej zdobywam górski
szczyt niż jedno twoje
gorące spojrzenie

podniebna wspinaczka serc
balansowanie po krawędzi
przepaści

prędzej bosą stopą dotknę dna
morza , niż w głebi twojej duszy
odkryję pragnienie

asekuruj mnie
gdy chwiejnie stawiam kroki
niepewna uczuć

*

przywiąż liną twojej
wyrozumiałości

Opublikowano

oto wiersz Zbyszka 2
podobnie i wygląda jak odpowiedz

Trzymam w dłoniach wolę
moc życia nad krawędzią
zalotnej otchłani bez brudu
smagany obelgami.

Kroki jak krew z nosa
mieszam by nic
nie uronić

ani jednej łzy
szczęścia
łaski losu.

Już jestem spokojny
wizją za górami
ścieżkami w tonacji błękitu
i poświaty serc
co jak babie lato
płyną tabunami.

Uśmiechasz się Panie?
Tak – już jestem spokojny
podaj dłoń
na zgodę.


i co ty na to ?

Opublikowano

Witam Bernadetta :)))
Ja, mimo chęci jednak nie widzę
w moim wierszu odniesienia
do treści Twojego.
Jeśli uważnie przeczytasz mój wiersz
przyznasz mi rację - on jest oczymś
zupełnie innym.
Twoj wierszyk - ładny, bardziej dojżały
warsztatowo.
Serdecznie pozdrawiam :))

P.s. Duecik literacki (propozycja Stanisławy) - a czemu nie...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...