pod niebem

[Bernadetta1]

prędzej zdobywam górski
szczyt niż jedno twoje
gorące spojrzenie

podniebna wspinaczka serc
balansowanie po krawędzi
przepaści

prędzej bosą stopą dotknę dna
morza , niż w głebi twojej duszy
odkryję pragnienie

asekuruj mnie
gdy chwiejnie stawiam kroki
niepewna uczuć

*

przywiąż liną twojej
wyrozumiałości

[zak stanisława]

oto wiersz Zbyszka 2
podobnie i wygląda jak odpowiedz

Trzymam w dłoniach wolę
moc życia nad krawędzią
zalotnej otchłani bez brudu
smagany obelgami.

Kroki jak krew z nosa
mieszam by nic
nie uronić

ani jednej łzy
szczęścia
łaski losu.

Już jestem spokojny
wizją za górami
ścieżkami w tonacji błękitu
i poświaty serc
co jak babie lato
płyną tabunami.

Uśmiechasz się Panie?
Tak – już jestem spokojny
podaj dłoń
na zgodę.


i co ty na to ?

[Bernadetta1]

dzieki Stasiu za zerknięcie:)...wierszyk Zbyszka no fakt.......:)
pozdr.

[Zbyszek_Dwa]

Witam Bernadetta :)))
Ja, mimo chęci jednak nie widzę
w moim wierszu odniesienia
do treści Twojego.
Jeśli uważnie przeczytasz mój wiersz
przyznasz mi rację - on jest oczymś
zupełnie innym.
Twoj wierszyk - ładny, bardziej dojżały
warsztatowo.
Serdecznie pozdrawiam :))

P.s. Duecik literacki (propozycja Stanisławy) - a czemu nie...

[Bernadetta1]

Zbyszku...Stasia zauważyła podobieństwo:)...trochę forma podobna::)...dzieki że wpadłeś...no cóż w duecie byc może powstałoby jakieśż arcydzieło.;)..pozdr.:)

[teresa943]

przywiąż liną twojej
wyrozumiałości

Bernadetto, właśnie tak!
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Bernadetta1]

dzieki Teresko:)...milo ze wpadłaś:)....pozdr.