Piotr Sojkowski Opublikowano 19 Czerwca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Czerwca 2008 Oddała mi taniec jeden Było mi miło, nie wiem Tańczyliśmy wszyscy na parkiecie Ze dwustu nas tam skakało Lecz ja się czułem tak pięknie Jakby nas tam tylko dwoje było Jakby tylko ona na świecie Jedna, jedyna, unikatowa I nie powtarzalna Kochana ma nad życie.
Edis-Samara Opublikowano 23 Czerwca 2008 Zgłoś Opublikowano 23 Czerwca 2008 Piękny utwór... Życie jest, jak taniec, świat jest parkietem. Partnerem do tańca powinna być osoba bliska sercu... z którą idziemy przez życie... która zdolna będzie pocieszyć lub podnieść na duchu, gdy się potkniemy, albo kroki pomylimy... To taka moja refleksja na temat tego utworu... pozdrawiam
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się