Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dopóki strzechę zdobi bocian
przynosząc z sobą woń ciepłych krajów
dopóki w stawie skrzek składa żaba
i słowik śpiewa z kolejnym majem
jeszcze nam wiary w jutro nie odbieraj
ani nadziei na powroty
gdy opętane babim latem
słońce ucieczkę z nieba planuje
jeszcze nas olśni swoim światłem
ścierając z drogi kurze i cienie
ty w świadomości każdym zmysłem
na płótnie czasu namaluj ciszę
w oczach kasztanki
i turkot wozu drabiniasty
zgubiony zapach siana i mięty
rozkojarzone dymy z kartoflisk
spacery świątka po rozstajach
z gwiezdnym różańcem w dłoni
szukającego w lustrze czasu
Anioła Stróża Ukojenia
między tobą a Bogiem
mieszkających ludzi
by mogli szczęśliwymi
nazywać się czasem
zanim pająk na grzbiecie
przyniesie im krzyże
namaluj dźwięki mimowolnie
śledzące ścieżkę wiadra w studni
gościa skrzypiącej furtki-wiatr
w którym próbujesz dostrzec siebie
szept nietoperza w warkoczu nocy
śmiech jaskółki z krzyku nuchy
namaluj złotym pędzlem jęczmienia
polany słońca w wyobraźni lasu
cień matki w potężnych konarach
ramion cienia ojca czekający w kuchni
tam i tak nie wszystkich nas wpuszczą
jak do niekonwencjonalnej elektrowni czasu
gdzie się buduje drewnianego konia
na wyczerpanym
z tęsknoty papierze
namaluj zimny księżyc
naucz go symulować
mroku węgle ciepłe
tych miejsc mimo wszystko
wciąż mocno się trzymam
jak miód
między nożem
i chlebem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN Być poetą, któż nie marzy. Autor nie musi.  Jest 
    • 40. Węzeł gordyjski (narrator: hypaspista)   1.   Jedno cięcie. Tak łatwo rozdzielić to, co nas wiąże.   2.   Ilu z nas chciało tak przeciąć swoje losy, a nie potrafiło.   3.   Gdyby miłość, żal i pamięć też miały włókna.   4.   Nie każdy węzeł czeka na miecz. Niektóre — na czas.   5.   Nie szukał drogi — sam nią był. Zrozumiałem to później.   6.   Tak rodzą się mity: z pośpiechu, który się udał.   7.   Od tej chwili świat wydawał się prostszy. Na krótko.   8.   Mówią, że węzeł wiązał los Azji. A kto zwiąże nas?   cdn.
    • @Berenika97 ... nie zatrzymuję  się blisko dna nie warto    czas zmienia  nie tylko spojrzenie    tęcza wzejdzie  gdy uwierzymy ... że lód i woda ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @bazyl_prostWyhamuj.   @wiedźmaWiersz jest  pamięcią, intymną rozmową, zapisem zalewających emocji - dobrze, że potrafisz o tym pisać,  jakoś to z siebie wyrwać. To element przepracowywania żałoby. Z czasem pamięta się bez bólu. Czasem nie warto z nim walczyć, szarpać się, zagłuszać gestami, które nie przynoszą ulgi, ale trzeba pozwolić, aby płynął i się wyczerpywał samoistnie, wtedy wcześniej czy później to źródło się opróżni, zamknie. Ważne, aby znaleźć siłę, żeby funkcjonować w rzeczywistości z tym cierpieniem w tle. Zacząć od najdrobniejszych kroków, aby się nie osunąć w znikanie. Życzę, abyś miała wokół siebie jak najwięcej wsparcia i dobrej, kojącej obecności ludzi, którzy otoczą Cię empatią i pomogą iść dalej.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ja jestem ciekawa, kto to może być. Kto jeszcze jest w stanie zauważyć człowieka w kimś, kto dogorywa w najgłębszym upadku. I myślę, że nie chodzi tu o śmierć fizyczną, ale o umieranie człowieczeństwa, które może uratować dobry gest. Tak sobie pomyślałam, że baba na miotle (czarownica - palona na stosie - czyli też znajdująca się poza nawiasem poukładanego społeczeństwa) może być jakąś współtowarzyszką niedoli. Która rozumie, jest obok, ma serce na dłoni, choć oczywiście nie wygląda to sielankowo, jak to w świecie bezdomnych. Ale to też są ludzie i zachodzą między nimi takie same interakcje. One nam się wydają już w jakiś sposób - ze względu na wykluczenie - niefunkcjonalne, irracjonalne. Ale są równoważne, jeśli chodzi o ich wagę i znaczenie, dla każdego człowieka.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...