Spotkanie tutaj

[Konstantinodos]

trzyletni chłopiec uczący się mówić
właśnie zaczyna przylegać do świata
pamięta jeszcze nicość – lecz z każdym pytaniem
jest on coraz dalej, źródło zanika

w to pierwsze wolne lato, w jasnym świetle dnia
spotyka rówieśniczkę, która również wie
i czują to oboje, że gdzieś się spotkali
on w wietrze, ona w fali – dobili na brzeg

więc teraz milknie przestrzeń, oddala, oddala
to, co zostało: język ptaków, drzew
gdy topi się słońce żegna boży deszcz
i oni się żegnają ostatnim pytaniem:

- Pamiętasz mnie? – Nie. – Ja ciebie też nie.

[tadek niejadek]

ciekawe. interesujące.