Haiku - bez skrzydła.

[Liryczny_Łobuz]

Motto:
„ Ludzie są jako jednoskrzydłe Anioły,
które żeby wzlecieć, muszą objąć drugiego
człowieka.”




Haiku bez skrzydła -1

Na rozstaju dróg
Kapliczka rozcięta piorunem
Pomyłka niebios

* * *


Haiku bez skrzydła –2

Chłód kościelnej nawy
Chłodny wzrok klęczących
Zapalam swoją świecę

* * *


Haiku bez skrzydła –3

-Szczęść Boże Siostro
Wstrzymany czuły gest dłoni
-Szczęść Boże chłopczyku

* * *



’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’

Uwaga! Moje ułomne nie-boskością „Haiku bez skrzydła” – mają swoje oryginalnie-ułomne ilości sylab – proszę więc raczej skupić się na treści :) – M.

[Liryczny_Łobuz]

Dziękuję Ci za uwagi - ale nie chciałem być zbyt dosłowny. W końcu czytający też musi mieć przyjemność ... objawienia (?)

[Ania_Ostrowska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Twoje haiku są fajne a mimo to mam chętkę na zmiany - mam nadzieję, że się nie pogniewasz; pierwszego w ogóle nie ruszam, drugie zainspirowało mnie do nieco zmienionej wersji a trzecie, moim zdaniem, lepiej brzmi trochę skrócone:

w kamiennej nawie
płonie rozmodlony tłum
zapalam świecę

- Szczęść Boże Siostro
wstrzymany gest dłoni
- Szczęść Boże dziecko

Pozdrawiam - Ania

[Liryczny_Łobuz]

Dziekuję wszystkim i tobie Aniu za poprawki. Niestety , dla mnie wnętrze kościoła zawsze kojarzyło sie z chłodem. Także spojrzenia ludzi znad książeczek do nabożeństwa są raczej chłodno-taksujace niż żarliwe.
Może to dlatego, że moja mama zawsze wyróżniała się ubiorem, wyglądając jak - "rajski ptak, pośród kuropatw, na jesień, pod Kutnem" - że zacytuję Klasyka:)
Ale to tylko moje synowskie spostrzeżenia.
Zapraszam na następne "haiku" - trochę "w tym temacie" :)

M.