DŹwięczny smutek przebudzenia

[SAKgol]

Parę smutnych dźwięków,
Łzy, żal, w kącie parę jęków,
Pośród czterech ścian w samotności,
Wszystko wokół w kolorze szarości.

Wszystko wokół mnie przytłacza,
Każde wspomnienie, myśl powraca,
Łamie serce, plami duszę, dusi umysł,
Sielanki, swawoli, radości czar prysł.

Sielanki, miłosnej zadumy, uroku czar,
Minęło, precz!, nie znoszę widoku par,
Teraz skulony siedzę, szlocham,
Bo złamane serce, bo już nie kocham.

Dałem jej serca mego połowę,
Odeszła z nim, nie stać mnie na nowe,
Odeszła Ona, miłość, zostały wspomnienia,
Chwile zapamiętane, które mają moc ranienia.