Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

a w twoich oczach
śmierci pejzaże
stłoczone świece
nasze cmentarze

a w twoim sercu
czyste uśmiechy
przyjazne życiu
stwórcze oddechy

a w twoich rękach
losy człowiecze
polane łzami
już się nie męczę

a w twoich słowach
prawdy zmieszczone
samotne wyspy
raz okrążone
Adam Sosna (2008.03)

Opublikowano

coś mi chodzi po głowie....(ale nie owo żyjątko;) i nie mogę sobie przypomnieć ,
kojarzy mi się z czymś, no nie wiem - wierszem, piosenką, może modlitwą
i na dodatek nie wiedzieć czemu - słyszę Niemena
Sosen, mnie się podoba
:)))

Opublikowano
a w twoich rękach
losy człowiecze
polane łzami
już się nie męczę
- nie bardzo mi to pasuje,
może: życie siermiężne, albo coś innego?
to już się nie męczę, wydaje mi się być
jakieś oderwane.(?)
Ogólnie, śpiewne i mnie się podoba,
pozdr.b. - baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dla mnie dwa wersy zgrywają się bardzo dobrze

łzy przynoszą ulgę
umęczonemu - już się nie męczę
- każdy z nas kiedyś przestanie się męczyć.
uśmiechu dla Autora
i
radości dla Baby
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dla mnie dwa wersy zgrywają się bardzo dobrze

łzy przynoszą ulgę
umęczonemu - już się nie męczę
- każdy z nas kiedyś przestanie się męczyć.
uśmiechu dla Autora
i
radości dla Baby
Myślę, że nie chodzi o ich sens, ale o to jak się rymują...tzn. nie rymują :p Po prostu źle ten fragmencik brzmi, jakoś tak amatorsko.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dla mnie dwa wersy zgrywają się bardzo dobrze

łzy przynoszą ulgę
umęczonemu - już się nie męczę
- każdy z nas kiedyś przestanie się męczyć.
uśmiechu dla Autora
i
radości dla Baby
Myślę, że nie chodzi o ich sens, ale o to jak się rymują...tzn. nie rymują :p Po prostu źle ten fragmencik brzmi, jakoś tak amatorsko.
A propos , czy Twój koment jest profesjonalny?
pozdro.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Myślę, że nie chodzi o ich sens, ale o to jak się rymują...tzn. nie rymują :p Po prostu źle ten fragmencik brzmi, jakoś tak amatorsko.
A propos , czy Twój koment jest profesjonalny?
pozdro.
Naprawdę nie dostrzegasz różnicy między utworem literackim, a komentarzem na internetowym forum?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...