Zgłoś

@Berenika97 Ona nie potępia sztuki tylko człowieka, który za nią stoi. Nie potępia salonu bohemy a zasady jakie za nim stoją. Jej młodzież robi to samo lecz nie z poziomu salonu a pogardliwych nizin. Dlatego gardzi również nimi i Absyntią. Jest muzą salonu. Lecz także uosobieniem upadku nizin. Lecz jest tego w pełni, wulgarnie świadoma i to tworzy z niej nęcącą boginię. Muzę sztuki upadłej.

@Stukacz   Świece palą się nad trupem, róża płacze krwawymi płatkami. To nie wiersz - to epitafium dla radości, wyryte na nagrobku nadziei. Pięknie przeklęte!     Krótki utwór, ale mocny!  Jak Memento mori wyrzeźbione w krwi i błocie.

@Stukacz   Szczególnie uderzyły mnie wersy o nadziei przekutej we łzy - to jest właśnie ta granica, kiedy człowiek przestaje walczyć. Piękne i smutne jednocześnie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja swoją pracę lubię  i team nasz . Czasem każdy lubi ponarzekać a swoje trzeba zawsze zrobić .Czasem zabija nierówność , czasem silne parcie na wynik i masz rację - to ludzie tworzą środowisko i to jak się tam czujemy i odnajdujemy zależy także od nas samych . Pozdrawiam i dziękuję za komentarz .

@Stukacz   Świetna  dynamika i rytm -  te krótkie frazy jak "buch, buch" czy "mrok i grób"  -  oddają chaos bitwy i szczęk oręża. Czyta się to niemal jak mroczny utwór heavymetalowy. (i tak się słucha) Super!