przemiana

[Beata Foks]

od przyczyny do przypadku
analizę snujesz
sam już nie wiesz
czy w ogóle czy w szczególe
czy to wielkie przeznaczenie
czy też zwykłe przeoczenie

zagubienie i splątanie
taniec myśli szybki błogi
do dzikości serce zrywa
i w nieznane wiedzie szlaki
w tajne mętne zakamarki
niespełnionych pragnień życzeń

odkryć czy też może schować
czy ujawnić swe nadzieje
czy sie przyznać czy zaufać
to odwieczny jest dylemat

burza błędnych niepewności
szarpie ryczy i rozrywa
aby odkryć to co nowe
co nadzieją się nazywa
to co z wiarą idzie w parze
a z miłością jest w komplecie
to przynosi dużo więcej
i spełnienie niesie w darze

dary nieba niepoznane
złote ziarna rzuca w glebę
w serca burzą przeorane
te wyrosną dla wieczności
pełne chwały odpocznienia
sens się rodzi gdzieś w ukryciu
na dnie bólu zasmucenia

w końcu wyda okrzyk tryumfu
i wytryśnie ku spełnieniu
rozpromieni się w radości
znajdzie miejsce ukojenia

[Zbyszek_Dwa]

Jeden z lepszych wierszy jakie czytałem ostatnio.
Podoba mi się wiersz, bo również mną targają takie uczucia.

"w tajne mętne zakamarki
niespełnionych pragnień życzeń

odkryć czy też może schować
czy ujawnić swe nadzieje"
Słowa proste, bez wymyślnych metafor, ale ułożone b.ładnie, wymownie.
Tylko tak dalej.
Wesołych Świąt życzę i pozdrawiam.