Zajrzę w siebie

[Zbyszek_Dwa]

W okruchach wytchnienia
a w ciszy fal morza,
popłynę w me strony,
by zajrzeć w głąb duszy .

Gdzie mamcia i tatko
czekają na syna,
gdzie każda ścieżynka,
w promykach księżyca.

Gdzie każda ulica, domy i parki,
tonące w słońcu, dostojne
a drzewa kwitnące bielą,
tęsknotą wołają z uśmiechem.

A ścieżki nad rzeką,
wśród brzóz i balustrad,
znów opowiedzą, że wciąż kocham.
Przypomną obrazy i serce bez skazy
to, które chronię od wieków.

Odwiedzę ławeczkę, w parku nad wodą,
gdzie były rozmowy do świtu.
Gdzie siedzę i wciąż nie wierzę,
że późno już… by spełnić życie.

[kaja-maja28]

ładny wiersz,miłe są powroty i wspomnienia dawnych lat,
choć nieraz by się chciało,żeby to było terazniejszością.
Życie swoje zawsze można spełnić,jak się chce:)
ale jak mówią'stara miłość nie rdzewnieje'
Pozdrawiam milutko

[Zbyszek_Dwa]

Witam miłe Panie z ukłonem, chociaż już lekko po czasie.
Życzę Wam poczucia równouprawnienia i dobrego humoru - zawsze.
Marianno, latać nooo… jeszcze nie umiem, ale może kiedyś tam…
Co sądzisz?
Kaju, pamięć o fajnych rzeczach jest ważna. Kiedyś, tylko to będzie ważne – fajne, miłe.
Pozdrawiam ciepło, obie panie.

[Zbyszek_Dwa]

Widzę, Marianno góry każdego ranka, ale z bardzo daleka.
Ciągle płasko jakoś, tu gdzie mieszkam.
Pozdrawiam ciepło.