Ślub

[non omnis moriar]

Kiedy umilkł marsz weselny
i ucichły dzwony,
z głową pochyloną w pokorze
wróciłem do ciebie, mój Boże

Pełen pokory i miłości
wpatrzony w Krzyż Twój
czekałem znaku Twego
lecz Ty tylko patrzyłeś na mnie zamyślony

W ciszy i spokoju domu Twego
czekałem na nią
W marzeniach wierzyłem, że wróci
że położy dłoń swoją na mojej dłoni

W myślach modliłem się
na zewnątrz płakałem
Nie przyszła i nie przyjdzie
Wreszcie to zrozumiałem

[Judyt]

mm zamyślenie nad, nie tylko dla Autora znane
- to nie przyjście, które może się zdarzyć,
doświadczalny zdaje się,
pozdr. ciepło

[non omnis moriar]

One czasami wracają, tylko czasami brak cierpliwości, aby tego doczekać

[teresa943]

ważne, że zrozumiałeś

cieplutko pozdrawiam
-teresa