Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Doliną długich cieni szłam
dookoła mgła
(jak mleko)
niebo bez gwiaz
niebo bez Ciebie

jeszcze ksieżyc
nie poszedł spać
a już budzi się świt
(obłęd szalony)
to nie sen
to jawa
wstaje dzień
dzień bez Ciebie.

Opublikowano

kaju-maju ten wiersz podoba mi sie najbardziej ze wszystkich, które przeczytałem na tym forum!!!


Wstaje dzień
dzień bez Ciebie
w końcu budzę się radosny
na przegubach tylko blizny...


Idzie noc
noc bez Ciebie
teraz zasnąć będzię ciężko
chciałbym znowu mieć kajdanki...

Opublikowano

pierwsze dwa wersy jak tytuły piosenek SDM
;)
niebo bez ciebie śpiewa sumptuastic?
niebo bez gwiazd -Patrycja Markowska?
obłęd szalony(czas )to Kombi?
(wiem) to nie sen - Mega Dance?
a ten dzień bez ciebie to mi sie kojarzy z kilkoma piosenkami

zgadłam?

Opublikowano

myślątko a mnie z fotką którą oglądałam'Wschód słońca z ksieżycem'-widzisz jakie mamy kojarzenia:)
Kasiarzyna-mogą;)
rugbista1210-

wstał dzień bez Ciebie
i strasznie sie wlecze
nie mogę sie doczekać
kiedy księżyc zaświeci
na niebie wśród
miliona gwiazd:)
by być blisko Ciebie:)

Dziękuję za komentarze
Pozdrawiam milutko

Opublikowano

"Doliną długich cieni szłam" - to jest ładne :)

Ale takich dni można w obłędzie przeżyć wiele i mieć więcej rozumu od innych, którzy chlubią się tym, że są szczęśliwi ;)

Opublikowano

tak masz rację,
ale czy takie jak na ziemi?
tam są tylko dusze.

sama się nieraz zastanawiam
jak tam jest?
A zwłaszcza jak ktoś ma kilka żon,
lub kilka mężów?

wiadomo serce,ciało można posiąść,
duszy nie każdy:)

Dusza nie nasza,
a nieraz jest tak ,że się zatraca...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Trollformel fandom czuwa !!!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      nie używam twarzoksiążki, ale znany jest mi ten rozpędzony roll'n'scroll- er. I nawet chyba wiem o co chodzi w wierszu 
    • @EsKalisia podoba się! Pokazujesz ciekawą stronę... siebie, jak już wspomniał przedmówca

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dobra liryka
    • „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...