Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

może przyjdziesz tu
gdy głęboka noc zapuka w okno
i pojawi się uśmiech na twarzy

może to małe szczęście
z których składa się droga życia
taka jedynie przedziwna

może otworzą się kwiaty
i usłyszę pukanie
czułego serca
serca które czeka
które umie czekać

gdy głęboka noc zapuka w okno
ty zjawisz się tu
pojawi się uśmiech na twarzy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jeśli tylko chcemy, wszystko jest dla nas :)
milego dnia :)

Chyba nie. Zwłaszcza takie delikatne pisanie (bo po kolejnym przeczytaniu ta subtelność jest jeszcze bardziej wyczuwalna), a co się z tym wiąże- odczuwanie.


serce które czeka
które umie czekać

Te dwa werse są śliczne, bardzo mi się podobają. Takie malowane cieniutkim pędzelkiem:).
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



też zastanawiałem się nad tym, żeby było jak w pierszym wersie :) jednak poczułem, że brak "i" doda pauzy i nieco wydzieli ostatni wers z całości :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jeśli tylko chcemy, wszystko jest dla nas :)
milego dnia :)

Chyba nie. Zwłaszcza takie delikatne pisanie (bo po kolejnym przeczytaniu ta subtelność jest jeszcze bardziej wyczuwalna), a co się z tym wiąże- odczuwanie.


serce które czeka
które umie czekać

Te dwa werse są śliczne, bardzo mi się podobają. Takie malowane cieniutkim pędzelkiem:).

no się nie sprzeczam :D

subtelności :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję :)
    • @andrew On zauważy każdego deszczem  słońcem  i mrozem da co potrzebne kolego a nawet czasami podpowie   pomoże fartem przypadkiem szczęściem przygodą  i losem i dobra twojego pragnie więc chwal Go  czynem i słowem :))
    • @Marek.zak1 nie zrezygnowałabym z anioła:)
    • @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Wierszopata   łopatą wyrzuca z siebie nagromadzone słowa.   Warstwa po warstwie usuwa je z siebie. Żeby nie powiedzieć — pozbywa się swoich neologizmów, odkładanych przez lata.   Podrzuca je mądrze drzewom. Te potem szumią lasem,   że te wszystkie słowa jakby bledną, że muszą więdnąć, odchodzić i opadać.   Wierszokrata   Łamie kości, rymem rzuca prosto w gości.   Kracze zgodnie, puszcza słowa na przechodnie.   Jak neuropaci, płaci blichtrem.   Rzadko szybko, często za nic.   Jak furiata. Pisze dużo, zwięźle splata.   Jest jakby inny, lecz tak samo obcy.   W świecie, który dopiero się wykuwa.   Pisarzoholik   Wywodzi się z holistycznej wizji pisania.   Z nieuniknionego dążenia do całonocnego pisania właściwego.   Świat przez całą noc jest pochłaniany w ogromnych ilościach.   W postaci obserwacji, obrazów, rozmów i słów,   przyjętych w różnych dawkach.   Po to, by o świcie został przetworzony na użytek swój i wszystkich spragnionych.   Rymokrata   Usychały z suchot klony w parku i skrzeczały czarne wrony we folwarku.   Że świat się kurczy i zawęża. Połykany jest on dziś jak wąż przez głowę węża.   O ziemio spopielona, kraczmy jak i one. O świecie nieskończony, ty masz przecie cztery strony.   Metaforysta   Matematyczno- rytmiczny Rymokrata.   Do niepogody ducha dodałbym gorącego uczucia.   Z ośnieżonych szczytów zimowego lata.   Zastosował wszystkie wzory na ułamek świata,   gdzie święte jęzory palą w grdykę jak metaxa.   Narodził się z popiołu spopielony Feniks i próbuje latać.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...