Wojna uczuć moich!

[Lilianna Szymochnik]

Nosiłem w sercu skryty efekt miłości
czysty jak woda źródlana z natury obrazu.
Pragnąłem wody ustom gorącej pustyni
chciałem ugasić pożogę wewnętrznego żaru.

Szukałem cienia ramion oazy przystani
od słonecznych promieni zaznać ukojeń.
Targany burzami pustynnego piasku
błądziłem fatamorganie błędnego mirażu.

Myśli moje biegły z porywistym wiatrem
czekałem deszczu - dla ciała z udręki.
Oczy szukały!...na niebie jakiś znaków
Twojego klucza do bram karawany.

Biło moje serce młotem o kowadło
szedłem uparcie nad wszelkie przeszkody.
Upadłem bezsilny umęczony na piasek
nagle?...z nieba grzmot uderzył Boski.

Wiatr przygnał ukołysał czarne chmury
z odmętów przestworzy - niebo otworzył.
W moje ramiona spadły - moje anioły
odżywczy deszcz zbawca z łzawej kropli.

Ukoił wszelkie pragnienie - uleczył rany
z płomienia żar ugasił swoimi to ustami.
Pustynię zamienił w gaj kwitnące oazy
spłynęła rzeka ciału napełniła miłością.

Była to wojna uczuć z obolałych myśli
targana koszmarami z tej namiętności.
Bitwa o miłość i zacięta walka o serce
zwycięska potyczka z sennej wyobraźni.

[kaja-maja28]

ładnie opisałeś;'Wojnę uczuć'-a ile sie człowiek przez sen umęczy?
Pozdrawiam milutko

[Lilianna Szymochnik]

Muszę was teraz pożegnać królowe mojej nocy
muszę wcześniej dzisiaj iść spać - wzywają obowiązki.
Pozdr.b.
J.L.S