Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Któż chętnie wraca wspomnieniami
do lat złych,lat nędzy,głodu,poniewierki?
Któż chętnie wraca wspomnieniami
gdy był dzieckiem,a dzisiaj jest dorosłym?

Warto czasami wspomnieć i złe chwile,
aby uświadomić sobie ile się zmieniło,
co było dwadzieścia lat wstecz
i lepiej zrozumieć dzień dzisiejszy.

Kiedyś były potrzebne pieniądze
na po-datki,na odzież i na sól,(teraz też są potrzebne)
choć w Polsce chleba nigdy
nie brakowało i nie brakuje
ale nie każdy go je.

Teraz są potrzebne pieniądze,
ale nie każdy je dostaje,
by godnie żyć,bo ludzie są zbędni,
niepotrzebni to i opuścili kraj,
zostawiając żony i dzieci
szukając lepszego losu.

Powyjeżdzali młodzi,
żony z dziećmi pozabierali,
bo u nas jeszcze teraz
zamykają zakłady.

Kiedyś mnożyły się strajki,
tak jest obecnie,
nikt nie znosi biedy i poniewierki,
a do tego jeszcze ludzie
od siebie się odsuwają.

Czy można zmienić życie
całego kraju,tak żeby
wczorajszy dzień
stał się wspomnieniem,
jak jest przyszłosć narodu?
gdy nie ma rąk do pracy!

Opublikowano

myślątko-były i są wszędzie,chociaż się rozbudowujemy,to historią też powracamy:)
Natuskaa-w torebce mam porządek nie jest mała:)
człowiek urodił się z płaczem,to jest zmęczony
i musi odpocząć,w dzień odpoczywa,
żeby mógł w nocy spać,
choć praca uszlachetnia,lenistwo uszczęśliwia:)
jak Ciebie męczy praca,to odpocznij i poczekaj aż Ci przejdzie:)
Dziękuję za komentarze
Pozdrawiam milutko

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To takie wolne skojarzenie, a sama piosenka jest bajeczna.  Pozdrowionka. 
    • @huzarcApokaliptyczna wizja, pełna napięcia między rozpadem a tęsknotą za trwaniem. 
    • Bardzo delikatnie wplotłaś poezję za pomocą zaledwie  kilku słów. Tak. To na pewno ta mgła znad fordów :) Pzdr

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • @Migrena To jest znakomity, gęsty od metafor tekst, który bierze na warsztat jedno z najbardziej wstydliwych doświadczeń i zamienia je w epicką, surrealistyczną podróż w głąb "piekła". Niezwykle operujesz kontrastem. Z jednej strony czytam o naturalistycznych konkretach a z drugiej język kultury i religii. I ta świetna groteska - polip porównywany do dzieł Caravaggia i skarbu Tutanchamona. Można w ten sposób dystansować się od fizycznego bólu i wstydu. Rozbawił mnie lekarz - artysta , który jest przerażający dla pacjenta. Ale atmosfera jest jak z horroru zmieszanego z absurdem. No po prostu świetny. Uśmiałam się. Już wiem, komu go przeczytam. :))))   Ps. A wiesz, co powiedział polip? No cóż, czekałem, aż ktoś to wreszcie powie. „Caravaggio by się popłakał”. Wiedziałem, że ta cała skromność i ukrywanie się w kącie śluzówki kiedyś się opłaci. Kto by pomyślał, że te czerwone ściany i fatalne oświetlenie staną się moją prywatną Galerią Uffizi?    
    • Odpowiedz mi o szczerości, po tamtej stronie lustra. Powiedz mi o tym wszystkim, czego pragnę — nie słyszeć.   Rozsuń zasłonę odbić, gdzie milczenie pulsuje jak serce, a każdy cień mojej myśli zdradza więcej, niż ośmielam się przyznać.   Odsłoń to, co drzemie w połyskach szkła, w załamaniach światła pamiętającego błędy, i w linii ust, którą zbyt często uciszam, gdy pytania wracają jak niechciane echo.   Powiedz mi o prawdach, które śnią się jeszcze przed słowami, o lękach wierniejszych niż obietnice, o pragnieniach drgających — mimo woli.   I odpowiedz bez litości, choć słuchanie boli jak zimowy oddech: co zostaje ze mnie, gdy spadną maski, a jedynym świadkiem jest szkło, którego nie da się oszukać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...