Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

odpowiadam dla: Jean-Baptiste Grenouille

Temat, lecz sam temat
jest zapożyczony
i następnie w mini
wierszyk przerobiony.

Ktoś kiedyś przy wódce
kawałami sypał,
jeden spiąłem w rymy
- czy to jest niewypał?

I mogę zapewnić
- znikąd nie ściągałem
bowiem nigdzie wcześniej
tego nie czytałem.

Pozdrawiam HJ

Opublikowano

odpowiadam dla: ava mirabell

Jeszcze go pamiętam
ale bardzo mgliście
bo od tamtej pory
przez pół wieku liście
opadały ścieląc
pod drzewem dywany
kiedy mój kolega
Joskiem nazywany
z racji, że był Żydem
bo nie z własnej woli
opuściwszy Polskę
szukał lepszej doli.

Opublikowano

odpowiadam dla: pchła szachrajka

Normalna kolej rzeczy,
że starość niewygodą
i wtedy taki marzy
- Ach gdybym tak miał młodą.

A żona na to (znając
słabości swego męża)
-Kochanie wybacz ale
od lat ci się nie spręża.

Tak w drodze kompromisu
zawarto pakt ugody
nie patrząc na brak ikry,
młodości i urody.

Pozdrawiam, :)))) HJ

Opublikowano

odpowiadam dla: Krzysztof Adam Meler

Humor, humor przede wszystkim
bo walorem jest bezcennym,
nim za wszystko można płacić
gdyż towarem jest wymiennym.

A że humor z nóg powala
i przydaje nam uśmiechu
nawet żaby w swym bajorze
też rechoczą rechu, rechu.

Nawet stado dzikich wilków
stoi wryte kiedy łania
usłyszawszy świetny kawał
ledwo się na nogach słania.

Śmiech to przecież jest odskocznia
od zgryzoty i szarości
więc się cieszę kiedy humor
z owym śmiechem we mnie gości.

Pozdrawiam:))) HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...