Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ze szpitalnej sali

Nela Duszyńska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Nela Duszyńska

Nela Duszyńska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dostałam się dziś pod rozpędzone koła.
Nie potrafię się zatrzymac, przestać nagle walczyć
Rozsiewam miłości nasiona
Piękne drzewo z nich wyrośnie, przyjdziemy kiedyś je zobaczyć.

Płonące uczucie gdzieś we mnie, gdzieś w duszy
Rozgrzewa martwą biel tej szpitalnej sali
W naszych oczach nadzieja już sie nie kruszy
W porównaniu do jej mocy i tak jesteśmy mali.

Pod sinymi powiekami tyle siły się gromadzi
Mogę wstać i znów się starać
Wiara za ręke mnie zaprowadzi

Nie potrafie Ci opisać, jak bardzo mi zależy
Tęsknie za Twoimi dłońmi, znów będę je trzymać
Myśl o dalszym byciu razem...
Nie jest w stanie mnie powstrzymać!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Pamiętanie

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - faktycznie pamiętanie może boleć - ja wolę by cieszyło -               tak to działa - ciekawy wiersz - budzi refleksje -                                                                                                 Pzdr.serdecznie.                
    • tie-break
      dziwadło

      Przez tie-break · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Dobra, dobra, herbatkę Ci postawię na osłodę.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      (AI - Deep Dream Generator)   A w tych notesikach możesz zapisywać sobie pomysły na wiersze, bo one lubią uciekać z głowy.
    • tie-break
      krwawnica

      Przez tie-break · Opublikowano

      @Gosława

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dla mnie to jest bardzo smutny, pełen desperacji wers. Bo takie pojmowanie miłości wskazuje na to, że peelkę musiało boleśnie dotknąć wiele doświadczeń, z którymi, z oczywistych względów, nie mogła sobie w mądry sposób poradzić. Proste życie w wiejskiej rzeczywistości, w dawnych czasach, raczej nie sprzyjało przepracowywaniu cierpienia. Makatka nad łóżkiem jest kwintesencją tej rzeczywistości. W miłość - w małżeństwo - kobieta uciekała przed wieloma rzeczami - przemocą, biedą, wstydem. I zazwyczaj trafiała w ten sam zaklęty krąg, gdzie nic się nie zmieniało, a o bólu się nie mówiło. I ten wzorzec funkcjonował w kolejnych pokoleniach. A przecież miłość powinna być nie środkiem, ale celem samym w sobie.
    • Alicja_Wysocka
      dziwadło

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @tie-breakAłaaa :) @Berenika97Bereniczko, ja Ciebie zjem kiedyś :)
    • Waldemar_Talar_Talar
      Odśnieżanie

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - „Dzieci do domu! na mrozie zostają te dwa Bałwany, jeden ze śniegu, a drugi stary i głupi!” - ale żona pojechała - moim zdaniem powinna się cieszyć - no ale różne są żony  -                                                                                                            Pzdr.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...