Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jest wyjątkowo sucho...
Rankiem mych stóp nie otula rosa,
Od tygodni nie poczułam na swym ciele dotyku chłodnego deszczu,
Jest tak sucho, że wyschły studnie-
Być może ktoś utracił zbawienny dar??

Jest tak sucho...
Nie mogę odetchnąć z całych sił.
Trawa wygląda zgoła inaczej niż zwykle,
Straszy żółtością nie ujawniając zieleni nadziei.

Jest tak sucho...duszno...nie mogę spać.
A Ty?? Możesz zasnąć??
Objęłą Cię ta potworna susza?
Czy Twe serce nie uległo wysuszeniu, uduszeniu?
Jak znoszą to Twe usta, dłonie?

To Ty jesteś ziemią, na którą nie spadł deszcz,
Popękaną, wyschniętą ziemią, pełną bruzd.
Ty jesteś trawą zżółkniętą, wyschniętą studnią,
Ty jesteś...
A ja jestem tego roku deszczem...przykro mi...

Opublikowano
jest wyjątkowo sucho
rankiem moich stóp nie otula
rosa
od tygodni nie poczułam na swoim ciele
dotyku chłodnego deszczu

powyschały studnie

jest tak sucho
trawa wygląda inaczej niż zwykle
straszy żółtością nie ujawniając
zieleni nadziei

tak sucho duszno nie mogę spać
a Ty możesz
jak znoszą to Twoje usta dłonie

Ty jesteś

ziemią na którą nie spadł deszcz
pożółkłą trawą wyschniętą studnią
a ja
deszczem


***
tak bym to przedstawił. powycinałem wszystko, co zbędne. myśle, że odbiór będzie teraz bardziej czytelny i wyrazisty. treść może być - podmiot liryczny oznajmia osobie, z którą tworzą związek albo która zabiega o jego względy, że się nie dobrali, bohater liryczny jest zbyt oziębły, etc. by coś z tego wyszło. natomiast sposób, w jaki nam ją zaprezentowałaś mnie nie przekonuje.

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Połączyłeś w tej części brutalny naturalizm z głęboką psychologiczną traumą.   Akcja dzieje się w namiocie. Fenicjanka jest najpewniej markietanką a spotkanie to transakcja.   W wierszu wyczuwa się fizjologię i zmysłowość. Kobieta pachnie "potem i żywicą". To zapach ciężkiej pracy, podróży, ale paradoksalnie dla narratora staje się wspomnieniem dzieciństwa.   "Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie" - niesamowicie oryginalne. To spotkanie to nie tylko akt fizyczny, to również seans terapeutyczny - ucieczka od koszmaru wojny. Fenicjanka "uczy go znikać". Narkotyk odcina go od bólu tu i teraz, ale przynosi gorzkie wizje. Wraca trauma wojenna - wizja brata idącego przez ogień. Narrator żyje, jego brat zginął- czuje ogromne poczucie winy -   aż pęka - płacze.     Ostatnia strofa to brutalny powrót do rzeczywistości - Fenicjanki już nie ma, katharsis dobiegło końca, została moneta, która uświadamia, że wszystko odbyło się w ramach płatnej usługi. Potęguje to poczucie samotności.   Piękny wiersz!    Płaczem burzyłem płócienne ściany, obudzony o świcie w objęciach pustki, z opłaconą winą ocalałego.        
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ja czytając ten tekst początkowo  miałam wrażenie że jest prowadzona przez komunikator z włączoną kamerą.  Moją uwagę zwróciły liczby 0906 , sama liczba 906 jest liczbą anielską. Ma ona takie duchowe przesłanie, które oznacza konieczność balansu między pracą a życiem rodzinnym.  Rozmówca nie spędził świąt z Karolinką, ponieważ pytał co jadła.Pytania są zdawkowe i odpowiedzi takie same . Przydałby się jakiś dalszy trop, haha . Pozdrawiam.     
    • Tu gani gazela, fale zagina - gut.    
    • @egzegeta To ja dziękuję za zainteresowanie i komentarz. Miłego wieczoru.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @onasama   Podoba mi się treść. I za nią serduszko. :)    W tej dyplomacji zmysłów i ciała, Gdzie każda frakcja ma inne cele, Lewica by chętnie bariery rwała, Lecz Prawa grzmi: „To o wiele za wiele!” I choć postępem ta ręka gnała, Chcąc przeforsować miłosne ustawy, Góra z dołem się nie dogadała, Grzęznąc w procedurach... jałowej zabawy. Morał z tej sesji jest nadto prosty, Choć dla amantów nieco bolesny: Gdy ideologia buduje mosty, To finał bywa... przedwczesny.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...