Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy Ci się w pracy coś nie układa,
albo samotność bardzo doskwiera,
włącz telewizor i przed nim siadaj,
bo właśnie leci tele-nowela.

Gdy Ci sklepowa trochę dokuczy,
bo właśnie dla ciebie zabrakło sera,
dziecko nie bardzo w szkole się uczy,
to uspokoi Cię tele-nowela.

Na wszystkich kanałach już od rana
w różnych serlialach możesz przebierać,
Wenezuela,Meksyk,Hawana,
wszędzie tylko tele-nowela.

Wszystkie żony,teściowe i matki,
tylko za to oddadzą wiele,
nawet gdy większe przez to wydatki
i tak najważniejsze są tele-nowelę.

Żona czasami przypali zupę,
teściowa nie pójdzie na mszę w kościele,
jak żaba w ekran wzrok swój wyłupi,
na ulubioną czekając tele-nowelę.

Ręce zaciera pan Solorz Walter,
że liczba widzów ciągle wzbiera,
reklamy więcej przysporzą im dewiz
w przerwach gdy leci tele-nowela.

Pewnie niedługo się doczekamy,
programów takich,że złość w nas wzbiera
w programach tych będą same reklamy
a w przerwach?W przerwach rzecz jasna tele-nowela.

Opublikowano

Trochę miejscami „przegadane” i jakby prowadzone na siłę te powtarzające się teściowe i żony trochę też problemów z rytmiką ale generalnie jest na +, dobry pomysł z małymi wyjątkami dobrze poprowadzony, idealnie podana znaczna dawka ironii i swoisty morał z którym trudno się nie zgodzić. Może jest to z mojej strony zbyt wielka śmiałość, biorąc zwłaszcza pod uwagę te niedociągnięcia ale gdzieś mi się to Boyem odbija i jego podejściem do ironii.
Tak czy inaczej wiersz jest całkiem przyzwoity i na pewno warty +
Pozdrawiam

Opublikowano

Serdecznie wszystkim dziękuję. A tak gwoli wytłumaczenia,
ten wiersz ma już ładnych kilka lat i z tąd te niedociągnięcia.
Mam nadzieję że następne będą już lepsze .
pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przez całe życie, aż do pewnej chwili, byłam samotna mimo, iż mnie lubili. Wracać do domu mi się nie chciało, gdyż tam łóżeczko tylko czekało. Kolory wyblakły, słoneczko zaszło, mimo ciemności nie mogłam zasnąć. Dym do płuc leciał, pamięć zanikła, trafiłam na dno; przypinka " DZIWKA ". *** Jaskrawe światło, brunatny odcień, dotarł do oczek, rozjaśnił głowę. NIE w TAK przemienił, w życiu namieszał, amnezja to przeszłość, powraca " BESTIA ". Swym dobrem nastraja zniszczoną głowę, samotność rozumie, że nadszedł koniec. Czystą miłością, udowadnia stale, że skończymy razem na piedestale.
    • @A.Between   Ten wiersz jest delikatny jak to co opisuje - kilka słów w wiadomości, chwila na mokrym bruku, spojrzenie które mówi więcej niż chciało powiedzieć. "Usłyszałem twój ukryty los" - piękne! Ktoś kto tak patrzy na drugiego człowieka pisze cudne wiersze.
    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...