Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pożegnanie

Karol Maj
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Karol Maj

Karol Maj

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Co znaczy szafa na wpół pusta
Te dwie walizki na dywanie
I ten papieros w Twoich ustach
Czy to jest pożegnanie?

Udając że nic nie wiem pytam
Lecz od dość dawna chyba już
Nasza miłosna zdarta płyta
Leżała obrastając w kurz

I nie jest to niczyją winą
Zły los niemądrze zagrał z nami
Zaprosił nas na słodkie wino
A poczęstował tylko łzami

Jeszcze pakujesz trochę wspomnień
Idziesz nie patrząc już za siebie
Ja nie wiem patrząc nieprzytomnie
Czy jestem w piekle czy też w niebie

Po chwili stoisz na poboczu
W stacyjce kluczem grzebiesz
Nim łzy napłyną Ci do oczu
Już gdzieś daleko będziesz

kaja-maja28

kaja-maja28

Opublikowano
Opublikowano

ciekawy wiersz,taki z życia,
troszkę niedomówień
i się pakuję,____________dodałabym ten papieros Ci nie pasuje,jak ja dla Ciebie.
ktoś kogo nie rozumie,
wino zaszumiało w głowie,
to nie miłosć tylko zauroczenie.


Sądzę ,że wiersz może być przepowiednią dla innych jak wygląd życie.
Pozdrawiam milutko i życzę serdecznośći

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Perun

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Myszolak
      grzecznościowo?

      Przez Myszolak · Opublikowano

      Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • Wędrowiec.1984
      Kusaki

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Radosław
      W chmurach…

      Przez Radosław · Opublikowano

      Bardzo surowy werdykt. 
    • Mroki
      Przeszłość

      Przez Mroki · Opublikowano

      Dorosłem przed innymi. W zbyt młodym wieku osiągnąłem zbyt wielką odpowiedzialność, którą później próbowałem od siebie odrzucić. Moje dzieciństwo wyglądało jak odwrotny schemat. Zbyt duża presja w młodym wieku sprawiła że chciałem całą ją od siebie odrzucić po zaznaniu wolności. Jestem inny, rozwinąłem się inaczej , a teraz konsekwencje są nieodwracalne. Tym razem muszę mierzyć się z nimi sam, chociaż nie są to skutki moich własnych wyborów.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...