nie wie jak to wyjdzie

[Judyt]

się martwimy (3)

przez błota kałuże
roztopy emocji
zgaszone
szedł człowiek prze
chodząc siebie sam
brzozowe po łacie
omijając
i mżawki zroszone
chodników śliskich
witając
dziękował za to co ma
a bardziej za grube nie
*
pragnienia dotknęły chmary
usilniej
za długo stojąc ostatecznie
wyłapie w zawiesinie struny
i tak dalej kruszejące zęby
z garści niespokojnym

spóźni o minute
w dyspozycji chwil
pełny dyżur przed marnowaniem
cholera jak obiecuje a nie ma
przewidzisz

pokręcić stroną małych wartości
no i co

niezdarny mój keks

[ava mirabell]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

smutne i nostalgiczne jak nasza pogoda,

mi przyszła taka refleksja;

'z pękniętym ego, pusty
kubek bez ucha,
co wycieka skorupą zmysłów
wilgotnie w bruk
pragnąc rąk ciepłych spoiwa...'

pzdr; w szarudze i uśmiechu życzę:) zw - sze a.m)))

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

smutne i nostalgiczne jak nasza pogoda,

mi przyszła taka refleksja;

'z pękniętym ego, pusty
kubek bez ucha,
co wycieka skorupą zmysłów
wilgotnie w bruk
pragnąc rąk ciepłych spoiwa...'

pzdr; w szarudze i uśmiechu życzę:) zw - sze a.m)))


uśmiech pewnie że jest :)
mmm smutne eeee
dziękuję za refleksję
i obecność
pozdrawiam ciepło