Trwanie dziękczynne

[Antoni Abcellak]

życie buja moją
starą łajbą wśród
głębin, skał i mielizn

proszę Boga by
jeszcze raz pozwolił
dopłynąć do domu

bo gdy wrócę kolejną
świeczkę dziękczynną
na ołtarzu zapalę

a potem znów dom
zostawię i na niepewność
daleką popłynę nocą

czekając

by życie powróciło
kolejnymi burzami
rwącymi żagle naprawione

by znów nadzieja
i wiara były we mnie
silniejsze od strachu

[kaja-maja28]

nie powiem ,że nieładny wiersz,bo bym skłamała,jest bliski ciut mojemu sercu,
i oby był to ostatni rejs.
Pozdrawiam milutko

[Antoni Abcellak]

dzięki kaju-maju, morze to ciekawy temat, przy plaży zabawa a dalej walka z żywiołem, pozdrawiam serdecznie

[Anna Boniakowska]

Utwór trochę patetyczny w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Po przeczytaniu czuje się motywacje do wypłyniecia i porzucenia wszelkiej stagnacji.