Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miłość w sercu masz,
jesteś kąskiem
dla diabła.

Miłość w sercu masz,
a wiesz co Cię czeka
na rozdrożu dróg?

Miłość w sercu masz,
ona nie jest na papierze,
nie jesteś jej pewny.


Miłość jest tu i tam...
a skąd masz pewność
że miłością nie jestem ja?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No może "jaesteś", Peelko droga.

Hmm? nawed niedostrzegłeś błędu:)w ostatnim wersecie:) łaj dziwne,nie poznaję Cię;)
wszystkiego się czepiasz,'a ' za dużo było:)
Pozdrawiam milutko
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No może [color=FF0000]"jaesteś"[/color], Peelko droga.

Hmm? nawed niedostrzegłeś błędu:)w ostatnim wersecie:) łaj dziwne,nie poznaję Cię;)
wszystkiego się czepiasz,'a ' za dużo było:)
Pozdrawiam milutko
W tym problem, że go zauważyłem. Nie zawsze muszę mówić wprost (polecam: ironia).
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hmm? nawed niedostrzegłeś błędu:)w ostatnim wersecie:) łaj dziwne,nie poznaję Cię;)
wszystkiego się czepiasz,'a ' za dużo było:)
Pozdrawiam milutko
W tym problem, że go zauważyłem. Nie zawsze muszę mówić wprost (polecam: ironia).


współczuję ci krzysztofie, kaju, tobie- zresztą też, wam obu, pozdr
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


W tym problem, że go zauważyłem. Nie zawsze muszę mówić wprost (polecam: ironia).


współczuję ci krzysztofie, kaju, tobie- zresztą też, wam obu, pozdr

A może Pan poeta rozwinąć myśl - dlaczego mi i dlaczego kai?

Z pozdrowieniami,
Krzysztof Meler.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




współczuję ci krzysztofie, kaju, tobie- zresztą też, wam obu, pozdr

A może Pan poeta rozwinąć myśl - dlaczego mi i dlaczego kai?

Z pozdrowieniami,
Krzysztof Meler.


wolę nie, wolę nie...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




hh, nawet mi nie żal pani, forum mi żal, dlaczego poprostu pani nas nie opuści, odejdzie, piszepani nie tylko gnioty, tego nawet gniotami nie można nazwać, szkoda słów do opisani tych sraczek, odejdz, odejdz!@!!!!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




hh, nawet mi nie żal pani, forum mi żal, dlaczego poprostu pani nas nie opuści, odejdzie, piszepani nie tylko gnioty, tego nawet gniotami nie można nazwać, szkoda słów do opisani tych sraczek, odejdz, odejdz!@!!!!


Pan poeta wypowiedział się chyba w imieniu każdego człowieka z normalnym IQ.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




hh, nawet mi nie żal pani, forum mi żal, dlaczego poprostu pani nas nie opuści, odejdzie, piszepani nie tylko gnioty, tego nawet gniotami nie można nazwać, szkoda słów do opisani tych sraczek, odejdz, odejdz!@!!!!


Pan poeta wypowiedział się chyba w imieniu każdego człowieka z normalnym IQ.

nie można przecież ukrywać, że pani lilianna, marianna, kaja-maja, Adolf, to osoby o niezbyt wysokim poetyckim talencie, ale o tyle, o ile lilka coś czasen mądrego powie, marianna też zbty głupia nie jest, adolf podobnie, to kaja - maja kompletny klops kotle z filetu, nie mogę pani słuchać!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Czytając to, mam wrażenie, że ktoś przy Pani wydał polecenie:
Kaja-maja, bierz go! Przypominam, że jest jeszcze do budy!.

krzysztofie, dajże spokój, ta pani jest chorobo-twórcza
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Czytając to, mam wrażenie, że ktoś przy Pani wydał polecenie:
Kaja-maja, bierz go! Przypominam, że jest jeszcze do budy!.

krzysztofie, dajże spokój, ta pani jest chorobo-twórcza


Nie mogę przestać. Działa widać jak narkotyk;)

PS Może dla kontrastu, Pan coś wklei. W końcu nie mogę się ciągle śmiać.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wyszłam samotnie w mroczną noc; Młoda krew za morzem przelewana  Przesiąkła skrzydła mojego ducha- Nosiłam swój smutek wyczerpana.   Lecz kiedy w górę uniosłam głowę, Ponad cienie w zimnym śniegu drżące, Zobaczyłam na wschodzie Oriona,   Znajome gwiazdy jak dawniej lśniące.   Przez okna w domu mojego ojca, W zimowe noce bawiąc się snami, Jako dziecko widziałam Oriona Ponad innego miasta światłami.   Mijają lata, sny, mija młodość, Wojny serce świata rozrywają, Wszystko się zmienia, tylko na wschodzie Te piękne gwiazdy niezmiennie trwają.   I Sara: I went out at night alone; The young blood flowing beyond the sea Seemed to have drenched my spirit’s wings— I bore my sorrow heavily.   But when I lifted up my head From shadows shaken on the snow, I saw Orion in the east Burn steadily as long ago.   From windows in my father’s house, Dreaming my dreams on winter nights, I watched Orion as a girl Above another city’s lights.   Years go, dreams go, and youth goes too, The world’s heart breaks beneath its wars, All things are changed, save in the east The faithful beauty of the stars.
    • @Berenika97   mnie też.:)   nawet dzisiaj fragmentów słuchałem.:)))))           @iwonaroma   Iwonko.   przepiękna konstatacja!   w wierszu widać, że Norwegia to dla Ciebie nie tyle miejsce, co wewnętrzny stan duszy.   to jest ta filozoficzna zagadka: po co jechać na fiordy, skoro najważniejszy, idealny, otulony ciepłem wełny 'Fiord Wewnętrzny' nosisz w sobie?   i co najważniejsze – jestes  jego twórcą, cierpliwie wyszywając jego wzory w hafcie hardanger.    cudowny,  ciepły wiersz.    
    • @hania kluseczka   wiem.   ale zabrzmiało jakby Ci był potrzebny  trzepak na dywany.:)   wszystkiego dobrego.:)    
    • @KOBIETA A jak Ci na imię? Widzisz chodzi o to, że oglądałem film Maska Zorro, ale już prawie nic z niego nie pamiętam ;)) Może to faktycznie są okruszki szczerości... sam już tego nie wiem ;)) Gdzieś przy swoim 500 tekście się w tym zgubiłem a tylko tutaj jest już ich chyba 1200 ;))
    • Raz w świecie, gdzie stałość nic już nie znaczy, Kopało kamienie dwoje kopaczy. Pierwszy - rozrzutnik; wzrok ma rozbiegany, Gdzie spojrzy tam ciśnie szpadel posrebrzany. Nim skończy dobędzie kilof ze złota, Bo ciągnie go obok nowa robota. Ledwie zaczął, już biegnie, bo widzi w oddali Miejsce, gdzie nie wbił jeszcze żadnej stali. Drugi w jedno miejsce przychodzi co rano I bije w ziemię łopatą drewnianą, Więc rzecze raz doń rozrzutny kolega: ,,Czemu w miejscu pan siedzi i nic pan nie biega? Czy nie pora się pozbyć tej starej łopaty? Patrz pan jak u mnie arsenał bogaty! A od skarbów się zaraz nie zamkną drzwiczki!" ,,Pan tak zmieniasz i masz pan jedynie kamyczki." Usłyszał rozrzutny i ruszył z powrotem W świeżutkie miejsce ładować młotem. Znów znalazł, radość, tryumfu krzyki I rzuca głaz nowy na inne kamyki, By ruszyć znów szukać ku uciesze wzroku. Drugi zaś nawet nie zrobił kroku, Nie zmienił miejsca, ni łopaciny, Kopał i wykopał. Ten kamień. Jedyny. 06.08.2023
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...