Pusty zastrzyk

[Nela Duszyńska]

Myślałam raz o niej
Zbliżyłam się nawet
Musnęła mnie chłodem
Oblodziła całą wiare
Oszukała na jedną chwile
Pusty zastrzyk mi wstrzyknęła
Połknęła pełną żaru
Wypluła całkiem samą
Nie ufam już śmierci...

[blady paznokieć]

nie podoba mi się to. wiersze o śmierci z reguły mocno zalatują banałem, jeżeli nie ma się dobrego warsztatu.
może widać w tym pewien potencjał, ale w takiej postaci (plus ta tragiczna pointa) raczej ciężkostrawne.

pozdrawiam życząc powodzenia

[Krzysztof Adam Meler]

Śmierci chyba nikt nie ufa...

Wiersz jest do naprawienia, co dla początkujących jest największą radością.


Pozdrawiam pewien, że ujrzę efekt końcowy, K.A.M.

[aNnIa K.]

Może i się nie znam, mówcie co chcecie, ale mi się ten wiersz podoba, podoba mi się ten mroczny klimat;) Pozdrawiam serdecznie:)

[Echnaton]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

muszę Cię rozczarować Ani, tu nie ma mrocznego klimatu ;] w tym sęk i nie tylko w tym, ale powiedzmy, że na razie nie ma klimatu i za dużo oczywistych oczywistości

Tak jak Krzysiu mówił, do naprawienia, więc życzę PO WO DZE NIA :))



pozdrawiam