Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A ja chciałbym zostać orłem
lecz broń boże nie kondorem
bo i trochę nie twarzowy
i padlinę żre z fetorem.

Za to orzeł, pan przestworzy
co ojczyzny jest symbolem
jak fregata sobie płynie
ponad górą, lasem, polem.

Jemu ptactwo jest posłuszne
lub rozpierzcha się w panice
kiedy orzeł kreśląc koła
patroluje swe granice.

Gdybym miał coś w sobie z orła
choćby szpony, dziób czy oczy
zawsze byłbym tym na górze,
- nikt takiemu nie podskoczy.

Miałbym wtedy ptasi móżdżek
w nim talentu tyciu tyciu
jednak zawsze byłbym orłem
a to przecież ważne w życiu.

Pozdrawiam serdecznie:))) HJ

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to się przez pomyłkę stało
można za to prać po pysku
bo za skromnie napisałam
o wierszykach tutaj wszystkich
Przepraszam miałam to naprawić, ale mam ciężki dzień
i tak z przerwami zasiadam.:))))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zostać ptakiem? Nigdy w życiu.
Ptak kłopotów ma bez liku,
nieuwagi starczy krztyna
i ptak wpada do komina.

Oj powstaje wtedy rwetes;
ci hetero mają hece,
lecz dla homo to rzecz prosta
pragną aby ptak pozostał.

Kończąc wywód drogi Heniu
niechaj w piórach utknie geniusz,
co pozwala w sposób giętki
ruszyć problem damsko-męski.


:))))))


no brawo Panowie :))
jestem pod wrażeniem

pozdr
w.p.


Nim ucichną brawa,
przygaśnie wrażenie
to z pewnością z Jackiem
stanę znów na scenie.

Skłonimy się pięknie
do samej podłogi
recytując wiersze
Tobie Gościu Drogi.

Ty zaś je opatrzysz
swoim komentarzem,
to będzie zapłata,
nasze apanaże.

Pozdrawiam w imieniu swoim i Jacka:))) HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to się przez pomyłkę stało
można za to prać po pysku
bo za skromnie napisałam
o wierszykach tutaj wszystkich
Przepraszam miałam to naprawić, ale mam ciężki dzień
i tak z przerwami zasiadam.:))))))


Przeprosiny choć zbyteczne
lecz przyjęte bo od damy
jedno słowo jest zapłatą
więc ich wiele nie żądamy.

I nie stresuj się Ewuniu
przed sylwestrem bo w tym szale
każdy z nas coś zapomina
i coś mu ucieka stale.

Przecież wiersz to nie ostatni
i nie raz się jeszcze zdarzy,
że opatrzysz te następne
dziesiątkami komentarzy.

A ja dzisiaj Tobie za te
pod wierszami lokowane
podziękuję najgoręcej
bo od serca są pisane.

Pozdrawiam serdecznie:)))))) HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zostać orłem – tu się zgodzę
On jest królem wszystkich ptaków
Orzeł biały jest jak wzorzec
Cnót wszelakich wśród Polaków

Nam pisanie idealne,
Ech nie mówmy, dajmy spokój.
Póki co, lampeczkę walniem:
Za pomyślność w Nowym Roku!

Szampan się w kieliszkach pieni,
Krótko jeszcze coś dopowiem:
Niech Nam się moc życzeń spełni
Pamiętajmy - Grunt to zdrowie!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zostać orłem – tu się zgodzę
On jest królem wszystkich ptaków
Orzeł biały jest jak wzorzec
Cnót wszelakich wśród Polaków

Nam pisanie idealne,
Ech nie mówmy, dajmy spokój.
Póki co, lampeczkę walniem:
Za pomyślność w Nowym Roku!

Szampan się w kieliszkach pieni,
Krótko jeszcze coś dopowiem:
Niech Nam się moc życzeń spełni
Pamiętajmy - Grunt to zdrowie!


Trzeba zbierać się do lotu
w dwa tysiące ósmy rok
bo pozostał tylko dzionek
czas więc zrobić pierwszy krok.

Pozamykać co otwarte,
powyrzucać co zbyteczne
wrzucić bieg i gnać do przodu,
zablokować biegi wsteczne.

W międzyczasie rok pożegnać
gdzieś na balu, przy szampanie
i czarując elokwencją
wznosić toast – Miłe Panie …

Pić ochoczo lecz z umiarem,
tańczyć lecz nie łamać nóg
by po balu sylwestrowym
móc przekroczyć domu próg.

Dać odpocząć umysłowi,
w płuca nabrać świeżej pary
nie szarżować nieroztropnie,
mierzyć siły na zamiary.

A gdy chodzi o pisanie
nie certolić się nad ceną
tylko zawrzeć nowy układ
z jakąś błyskotliwą weną.

Poszanować bardziej zdrowie
- starsi przecież już będziemy –
a co jeszcze jest przed nami
już niebawem się dowiemy.


Pozdrawiam serdecznie:)))) HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Kolejne uciążliwe oblężenie po Tyrze, tym razem Gazy trwające zdaje się 3 miesiące mocno nadwyrężyło cierpliwość Macedończyków. Efekty tego poznamy :)   Bestia na łańcuchu. Pod Gazą daliśmy jej pić, teraz nie chce zasnąć.   Pozdrawiam
    • @Alicja_Wysocka   Dziś jakiś smuteczek zagościł w pięknych wierszach.   W Twoim najpierw jest błękit "Niebieskiej Karty" - potem granat "fochów". To zestawienie z emocjonalnym ciężarem siniaków robi ogromne wrażenie. Metafora przemokniętej łódeczki idealnie oddaje poczucie bezsilności i ciężaru niewypowiedzianych słów. Świetna puenta - pozbawienie kogoś statusu "schronienia" to mocne wyznanie zawodu drugą osobą. Ten wiersz boli podczas czytania, ale bije z niego też siła - siła kogoś, kto przestał pytać.   Poruszający i piękny tekst.
    • W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...