Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Julia ma swojego chłopa
a ten Barni to jełopa
i to okaz bardzo rzadki
bo uderza do mężatki.

Że uderza to normalka
choć to z samym sobą walka
czy uchodzi od bliźniego
zabrać to co było jego.

Chce być łajzą, to nią będzie
kiedy w samczym swym popędzie
sam opinię swoją zbruka
bo to przecież żadna sztuka.

Lecz ten głupi frajerzyna
kiedy rzekła mu dziewczyna,
że go nie chce, że nie znosi
przez telefon inną prosi.

Ten lebiega, ta zakała
wredny huncwot, żmija mała
zszargał prestiż Casanovy
tym, że taki ugodowy.

Gdzie taktyka, gdzie zasada,
spryt, podejście i ogłada,
gdzie subtelność, czarowanie,
komplementy, flirtowanie.

Żeby zdobyć coś cennego
nie wystarczy dnia pewnego
wpaść i rzec od progu miła
chcę byś męża porzuciła.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Jest pewna zasada i się jej trzymamy
- limerykiem wątek tylko zaczynamy
i nie każdy zaraz musi być klasyczny
bo raz bywa pieprzny a nieraz liryczny.

Bywa, że rytmika także zwichrowana
a treść rozmydlona, nie poukładana
bo to jest zabawa, nie szranki konkursu
lecz pole do śmiechu a także dyskursu.

Pozdrawiam serdecznie:))) HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
    • @Toyer   Świetny pomysł - zażalenie do Nieba jako forma na gorzką refleksję o klimacie. Anioł, który zwraca odpowiedzialność ludziom, i personifikacja Ziemi jako kobiety z "uzasadnionymi kaprysami" dobrze łączą wątek ekologiczny z ironicznym komentarzem społecznym. Choć ostatnia linijka trochę zaskakuje. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...