Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ptakom

Paweł Mak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Paweł Mak

Paweł Mak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Piszcie wiersze dla tych
Ptaków, które nigdy nie pofruną.
Nie opowiadajcie o niebie.
Nie wspominajcie o przestworzach.
Nie proszę!

Czasem na Was patrzą
Ci naziemni
Podziwiają Was i zazdroszczą.
Choć jest ich niewielu.


Ale nikt tak jak my - nieloty
Ptaki, którym nie dane było niebo,
Stworzenia, które mogą tylko marzyć
O wietrze w skrzydłach,

Nie rozumie upadku.
Upadku, o którym
Wy zapomnieliście,
Gdy nauczyliście się latać.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • FaLcorN
      przypadek beznadziejny

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @viola arvensis   Idzie przez życie krokiem pewnym. To ja, przypadek wierny.   Świat go niesie, z szorstkiej bawełny. To ja, serce z obejmy.     Pozdrawiam! Dziękuję za inspirację!
    • Waldemar_Talar_Talar
      Bez Ciebie jestem jesienna

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  Z samotną ławką w parku porozmawiam jak z siostrą. - ale fajna rozmowa - pachnie piękną poezją -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.
    • Migrena
      bardzo

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   powstrzymam się z odpowiedzią:)   bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:)     ale co muszę to muszę.   Twoje słowa.   to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą.   zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem.   jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół.   z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie!   wielopłaszczyznowej.   totalnej.   było pięknie.   awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne.   kuźnie myśli.   amerykański jazz i kultura masowa.   i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku.   epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg.   wolność.   nawet tutaj, za żelazną kurtyną.   ale zło się tliło.   najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu.   później Adolf Hitler.   a teraz unia europejska.   i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka.   zboczeńcy, lumpy, terroryści.   i nagorsze.   ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie.   jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu.     a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak:     "ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie"     
    • Waldemar_Talar_Talar
      Okruchy wspomnień

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - niby mało słów w tym wierszu a mimo dużo powiedziały -                                                                                                                 Pzdr.                                                                                                               
    • Waldemar_Talar_Talar
      Sieczka myśli tworzenia.

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - min też się podoba twój wiersz -                                                                          Pzdr.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...