Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

był hermafrodytą
lecz się z tym nie zdradzał
zdrowy przez to czerep
ciało ze dwa łokcie

w gówno nie raz wdepnął
chociaż własną chadzał
drogą na szturchańce
bierny i paznokcie

od przeciągów zgięty
zawsze jak w podróży
jedynym prawdziwym
poruszał się traktem

żył biednie jak święty
nikomu nie służył
każdy dzień zastany
czcił jak swą gromadkę

odszedł tak jak przyszedł
zniknął wyparował
słuch po nim zaginął
gdzieś koło niedzieli

o czwartej nad ranem
wędkarz go wyskrobał
a potem po karpia
razem odpłynęli

Opublikowano

HAYQ


Spod sterty gnoju lub spod kamyka
czy wykopany koło śmietnika
robak ów także dżdżownicą zwany
wkrótce na haczyk będzie nadziany

bo jako żywo już wkrótce święta
więc ta dżdżownica jako przynęta
karpiowi ością w przełyku stanie
a wędkarz krzyknie, ale mam branie

i karp co z wody został wyjęty
żywcem bo komu potrzebny śnięty
choć nie królewski ale już wkrótce
będzie przekąską po zimnej wódce.


Miło jest „widzieć” Ciebie znowu po dłuższej przerwie.
Pozdrawiam serdecznie HJ

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


i tym sposobem gdzieś do chałupy
na stół i talerz trafią dwa trupy
więc aby nie mieć ich na sumieniu
ja z barszczem uszka w święta zjem Heniu
ale nie pytaj przypadkiem czyje
bo jak się dowie to mnie ubije ;)

Też mi Henryku bardzo miło Cię widzieć.
Dziękuję za świetny wierszyk,
Pozdrawiam (ekologicznie) ;))
Opublikowano

Przyfasoliłeś z grubej mańki, bez dwóch zdań.

odszedł tak jak przyszedł
zniknął wyparował
słuch po nim zaginął
gdzieś koło niedzieli

o czwartej lub szóstej
wędkarz go wyskrobał
a potem po karpia
razem odpłynęli

Za te wersy wielkie plusy. Mocne i prawdziwe.
+

Pancuś

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ano - tak jakby odpowiada :)
Dzięki za wizytę... i ciepło ;) faktycznie zimna woda w przeręblu
Pozdrawiam
ale żeś podkeślił :)
no to chyba tak jak
normalnie?
pr., pozdrawiam ciepło
Opublikowano

Skoro jest okazja taka
to ja nawet truposzczaka
choć serdecznie mu współczuję
w czas wigilii skonsumuję

gdyż na karpia zawsze czyham
bo świąteczna to zagrycha
do północy do barszczyku
no a potem po kielichu

a wiadomo, że Słowianie
kiedy coś powezmą w planie
choć oferta nie jest gorsza
wolą karpia zamiast dorsza

więc niech jeszcze się popluska
nim mu z oczu spadnie łuska
i zaskwierczy na oleju
mój ty Panie Dobrodzieju.


Pozdrawiam serdecznie i przed świątecznie. :))) HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...