Getsemanii

[Sebastian_Adamkiewicz]

GETSEMANI

W blaskach pełni cienie chmury
Szelest liści, podmuch Paschy
Wśród zielonej, gładkiej góry
Światła Boga nagle zgasły.

Postać czarna, krwią barwiona
Pośród blasku niewinności
krąg kuszenia wciąż dokoła
W szarym pyle codzienności.

Większa tajna ponad wszystkie
Noc agonii, ta noc krucha
Syna, śmierci chwile bliskie
W ciszy zaklęć diabła słucha.

Jest na marne ta śmierc twoja
Godzin śmierci droga śliska
Opuszczony już Syn Boga
Samotności ból go ściska

Widzisz stosy pośród złota
To synowie będa twoi
Kielich krwi w mamony wrotach
Już sprzedany w wieki stoi.

Czy to warto dzis umierać
W kwiecie wiosny słów prawdziwych
Z ludzmi o zbawienie spierać
Odtrącony Bóg rodziny.

Odbierz Panie juz ten kielich
Abym w mękach życ nie kończył
Jeśli inna wola twoja
W krzyżu z toba sie połącze

Noc zapadła, koniec kuszeń
Diabeł odszedl, aż doczasu
W czas zadumy, łez poruszeń
Drogi krzyża czas się zaczął.

[Klaudiusz]

i znowu temat za który, sam osobiście pierwszy rzuciłbym kamieniem...
(zaraz powrócą anioły...)
ale ten nawet dało się przeczytać (płynny rymy (chyba-nie znam się)też dobre) a i treść nie taka skrajnie naiwna jak zwykle...
generalnie "-" ale bez kary cielesnej...
;)))

[Mirosław_Serocki]

I co? "Pasję" się oglądało?

[Dorma]

Bardzo podoba mi sie forma i rymy..I w ogole styl..Ale tematyka nie bardzo..

[sub]Tekst był edytowany przez Dorma dnia 10-05-2004 14:06.[/sub]

[Michał Kowalski]

technicznie sprawnie - ja jednak takiej poezji nie lublju
pozdrawiam